Filmreview

'Logan': Een verdiend pensioen voor Wolverine

2 Hugh Jackman schittert nog een laatste keer als Logan. ©rv Photo Credit: Ben Rothstein

Na zeventien jaar en negen films hangt acteur Hugh Jackman zijn stalen Wolverine-klauwen aan de haak. Logan, zijn laatste wapenfeit, toont de mutant op zijn kwetsbaarst: het is een waardig afscheid voor de meest populaire held uit de X-Men-franchise.

Superheld zijn is ook niet alles. In 2029 hebben jaren van vechten en de wereld redden hun tol geëist van Logan (Hugh Jackman), beter bekend als James Howlett en nog beter bekend als Wolverine – al meet hij zich die naam niet meer aan. Zijn iconische bakkebaarden zijn uitgegroeid tot een verweerde baard, zijn wonden helen nog nauwelijks en de verbeten blik is getekend door slecht geheelde littekens. Hij rijdt in Zuid-Texas rond met een limousine om rond te komen en worstelt met schuldgevoelens.

Bovendien zijn hij en zijn kompanen Caliban (Stephen Merchant) en Charles 'Professor X' Xavier (Patrick Stewart) een uitstervend ras: er zijn al meer dan twintig jaar geen nieuwe mutanten geboren. “De wereld is niet meer wat ze geweest is”, zucht Professor X. Tot Logan oog in oog komt met Laura (Dafne Keen), een meisje met, euhm, opvallende talenten.

Getormenteerde held

Logan wordt zo een superheldenversie van Alfonso Cuaróns Children of Men: de tiende recentste episode van de X-Men-franchise trekt de post-apocalyptische kaart en kiest voor een getormenteerde held die zijn rol tegen wil en dank opneemt. Dat werkt verdomd goed: Jackman was naar eigen zeggen zijn rol als Wolverine een beetje beu, maar in deze context tilt die moeheid zijn personage net naar een hoger niveau.

Logan toont zich kwetsbaar. Ook als superheld. ©rv Photo Credit: Ben Rothstein

Regisseur James Mangold (Walk The Line, Wolverine) injecteert het Wolverine-personage zo met een flinke dosis menselijkheid en met het nodige pessimisme. Dit is geen veelkleurige, hyperkinetische Avengers-film: dit is een donker drama, over schuld en boete – iets dat Mangold vooral in de eerste helft van de film benadrukt in knap gestileerde, contrastrijke clair-obscur-shots.

Niet dat er geen ruimte is voor brute actie, integendeel, maar zelfs als Logan zijn klauwen van adamantium bovenhaalt, krijgen zijn gruwelijke escapades meer gewicht dan we gewoon zijn. Bovendien gaat Mangold voor achtervolgingsscènes leentjebuur spelen bij Mad Max: Fury Road. Er zijn ergere voorbeelden om van te pikken.

Daarom is het extra jammer dat Logan zich halverwege toch vergaloppeert, met de introductie van een nogal van de pot gerukt, overbodig personage dat het sérieux van de film tijdens het laatste uur stevig ondergraaft. Een echte klepper als The Dark Knight is Logan zo niet geworden, maar Wolverine neemt wel afscheid in stijl.

ACTIE/DRAMA

Van: James Mangold

Met: Hugh Jackman, Patrick Stewart, Dafne Keen

Duur: 2u15

Vanaf 1 maart in de bioscoop.

zine