Gouden handdruk van 600.000 euro voor Fagard

dm UPDATE De gecontesteerde Concetta Fagard, de rechterhand van Belgacomtopman Didier Bellens, kreeg bij haar ontslag begin juni een gouden handdruk van 600.000 euro. Dat bedrag mag ze houden, ook als ze weer in dienst komt.

De ontslagvergoeding is een goed bewaard geheim, maar werd ons bevestigd in kringen van de raad van bestuur. Officieel wil die raad niet dat Bellens zijn rechterhand weer in dienst neemt, maar er is juridisch gebakkelei over de procedure. Bellens is ervan overtuigd dat hij Fagard wel degelijk kan aanwerven. Bij de raad van bestuur is daar minder zekerheid over.

Vergoeding al ontvangen
Waar wel zekerheid over is, is de ontslagvergoeding die Fagard ontving bij haar ontslag begin juni. "De 600.000 euro heeft ze al ontvangen", zeggen bronnen dicht bij het dossier. En wat meer is: dat bedrag kan niet teruggevorderd worden. Ook niet indien ze nu weer in dienst komt. Professor emeritus Othmar Vanachter, specialist arbeidsrecht, is formeel: "Een ontslagvergoeding kan niet teruggeëist worden. Hoogstens kan Belgacom haar vragen of ze bereid is om afstand te doen van dat bedrag. Maar indien ze weigert, dan heeft men geen poot om op te staan. Ook niet indien ze bij dezelfde werkgever aan de slag gaat."

Officieel wil niemand van de raad van bestuur enig commentaar kwijt: "Het ligt zeer gevoelig". Volgens Belgacomwoordvoerster Frédérique Verbiest gaat het om een overeenkomst tussen het bedrijf en Fagard, waarover niet gecommuniceerd wordt. Ook op het kabinet van Inge Vervotte (CD&V) blijft het stil. De minister van Overheidsbedrijven liet eerder weten niet te begrijpen dat Didier Bellens zijn vertrouwelinge opnieuw wilde benoemen, maar over de ontslagvergoeding kwam geen mededeling.

Ongenoegen
Het personeel van Belgacom is de hele heisa ondertussen meer dan beu. Gisterenochtend legden enkele tientallen werknemers van de dienst sponsoring, maatschappelijk verantwoord ondernemen, pr en evenementen het werk neer. De ex-collega's van Fagard zien een terugkeer niet zitten en wilden met de werkonderbreking hun ongenoegen uiten. ACV Transcom heeft onder druk van de werknemers die werkonderbreking erkend. De vakbond had de discussie liever intern gevoerd, maar het ongenoegen bij het Belgacompersoneel was zo groot dat ze niet anders kon dan de werknemers te volgen.

• Lees meer in De Morgen.