Detector in staat slachtoffers van rampen op te sporen

Wetenschappers hebben voor het eerst een toestel op punt gesteld dat in staat is, via adem en zweet, slachtoffers op te sporen die bedolven zijn onder de restanten van een gebouw dat werd vernietigd door een natuurramp of een aanslag. De detector doet dat door de stofwisselingsproducten, organische restanten die door het menselijk lichaam worden aangemaakt wanneer het ademt, zweet of urineert, "op te snuiven".

Honden kunnen worden opgeleid om organische stoffen op te sporen. Hun opleiding is echter duur en bovendien hebben zowel de hond als zijn begeleider regelmatig nodig aan een pauze en zijn ze blootgesteld aan gevaar. "Dergelijk toestel kan op het terrein worden gebruikt zonder steunlaboratorium. Het zou sporen van leven voor een lange periode kunnen opsporen en in groten getale kunnen worden ingezet", vat professor Paul Thomas van de universiteit van Loughborough samen.
 
Om het apparaat te testen brachten acht vrijwilligers vijfmaal verschillende uren door onder een hoop gewapend beton en gebroken glas, om een ingestort gebouw te simuleren. De metabolieten die de vrijwilligers aanmaakten, reageerden met het beton en glas en verschilden in functie van de vochtigheid, warmte en wind. Dat zou hun opsporing een pak moeilijker maken.
 
Niettemin spoorden de detectoren snel de CO2 en ammoniak die door de menselijke lichamen werden geproduceerd op, in de lucht die ontsnapte door de spleetjes tussen het puin. Ook andere volatiele organische stoffen konden de toestellen snel detecteren. De vorsers stelden ook een daling vast van de hoeveelheid ammoniak die de "slachtoffers" produceerden terwijl ze sliepen. (belga/sps)