dmmultimedia

Uitgespeeld: New Super Mario Bros - Golden Oldie *****

Nintendo gaat nog eens behoorlijk old school met een tweedimensionale Super Mario Bros. Dit late nakomertje van de oergame uit 1985, dat uitsluitend op de Wii verschijnt, bevat echter zoveel vernieuwingen dat het zelf wel eens een klassieker kan worden. Als de forse moeilijkheidsgraad tenminste niet te veel spelers de gordijnen injaagt.

De achtergronden en andere visuele elementen zien er heel wat patenter uit, de animaties zijn natuurlijker en de personages zijn 3D-modellen. Maar verder is er niet echt een fundamenteel verschil tussen de eerste Super Mario Bros en deze ongeveer 25 jaar jongere New Super Mario Bros Wii. Aanstormende kwade champignons kunnen nog steeds worden geplet door erop te springen, magische paddenstoelen maken je nog altijd groter en dat onnozele wicht van een Princess Peach heeft zich nog maar eens laten kidnappen. Het wordt weer dolle pret voor al wie ooit een Mario-game heeft gespeeld, en dat komt vooral omdat ontwikkelaar Shigeru Miyamoto zijn eigen klassiekers kent.

Zwaartekracht
Wat allemaal niet wil zeggen dat u geen enkele vernieuwing zult tegenkomen in deze wedergeboorte van de klassieke game. Met een bepaalde power-up kunt u bijvoorbeeld ijsblokjes afschieten, waarna u de gevangen tegenstander voorgoed kunt uitschakelen door te schudden met uw Wii Remote. U kunt ook bepaalde krachtpillen opsparen, zodat u door de moeilijkere speelniveaus heen raakt. Of u trekt het pinguïnkostuum aan en schuift uzelve een weg door de level, daarbij verschillende tegenstanders overhoop maaiend. De game doet op bepaalde momenten ook iets onbeschrijfelijks met snelheid en zwaartekracht. Geregeld moet u over grote, bewegende raderen lopen, waarvan de middelpuntvliedende kracht uw sprongen heel wat verder of hoger doen gaan.

Verloren generatie
De game is bij momenten uitgesproken moeilijk, ook in de eerste niveaus, en dat was een bewuste keuze van Nintendo: het bedrijf wil een deel van de "verloren generatie" van ex-videogamers terug naar de console lokken. Heel wat consumenten die in de late jaren tachtig en vroege jaren negentig videogames speelden, hielden daar op een bepaald moment mee op. Wellicht besloten ze dat ze ineens te volwassen waren geworden voor videospelletjes. Maar nu stilaan niemand zich er nog te rijp voor voelt, kunnen die volgens de Japanse uitgever met de juiste game - lees: een game die hen doet terugdenken aan hun ervaringen op de Nintendo NES of Super NES destijds - wel weer terug aan het spelen slaan.

Dat soort gamers valt wellicht voor een fikse uitdaging, wat mogelijk verklaart dat de game een pak pittiger is dan de meeste andere games die Nintendo de afgelopen drie jaar heeft gelanceerd. Maar er zitten nog een paar innovaties in de game waarmee ook nieuwbakken spelers weg zullen weten. De eerste is de Super Guide: als het eventjes niet lukt kunt u een computergestuurde Mario of Luigi altijd laten voordoen hoe u een bepaalde moeilijke passage toch succesvol kunt afronden. De belangrijkste trouvaille is echter de mogelijkheid om, voor het eerst in de geschiedenis van de tweedimensionale Super Mario-reeks, met verschillende spelers tegelijkertijd te spelen. Dat zet automatisch aan tot een groepsgeest waarbij spelers elkaar helpen, want als een lid van de groep niet meekan, scrollt de omgeving niet verder vooruit.

Maar ook in pure single player zal u New Super Mario Bros Wii, ondanks de steile moeilijkheidsgraad, niet snel beu worden. Voor u het weet wordt u weer meegesleurd door Miyamoto"s meesterlijke spel van adrenalineopstoten, waarbij meerdere gevaren tegelijkertijd op u afkomen. Gelukkig werd die veilige corniche weer op kunstige wijze net binnen uw bereik geplaatst. Eerst geeft New Super Mario Bros Wii ongeveer dezelfde reactie als New Super Mario Bros DS drie jaar geleden: moest dit nu echt? Maar een 2D-Mario van de oude stempel, verbeterd met een paar krankzinnige nieuwigheden, levert blijkbaar iedere keer weer een nieuwe klassieker op. (Ronald Meeus)