Hillary-campagne belt tot laatste ogenblik kandidaat-kiezers op

Door Maarten Rabaey in San Francisco, Californië
Ook terwijl de uitslagen van de Democratische voorverkiezingen in sommige staten al binnen komen, blijven de aanhangers van Hillary Clinton in Californië mensen thuis opbellen in de hoop om ze te overtuigen alsnog naar de stembus te trekken. De poll stations sluiten hier pas om acht uur lokale tijd, op een ogenblik dat ze in New York al drie uur dicht zijn. En omdat de uitslag ook in deze staat een cliffhanger belooft te worden tussen Clinton en Obama telt elke stem.

In het Hillary-HQ te San Francisco hangt de nervositeit in de lucht. Op de tweede verdieping van het aftands gebouw is een ultieme 'Get Out To Vote'-campagne bezig. Een tweehonderdtal mensen zit er met een vaste lijn of een gsm-toestel burgers op te bellen. Naargelang ze antwoorden wel of niet gestemd te hebben drukken ze een toets in waarbij de opgebelden een persoonlijke boodschap van Hillary te horen krijgen, waarin zij heel kort haar programma samenvat.

Vietnam- en Irakveteranen
De derde optie is de moeilijkste: 'weigeren ze te antwoorden of is het een Republikein? Druk dan toets zes 6 in', lezen we mee over de schouder van Jack Harris (55). Alleen weet niemand wat er dan gebeurt. "Die bellers haken voortdurend in," zegt hij teleurgesteld. Toch veert hij wat later juichend recht. "Ik kon een man overtuigen om voor Hillary te stemmen! Hij zat in zijn wagen, was nog op weg naar het stembureau en twijfelde nog tussen Hillary en Obama. Door mijn persoonlijk verhaal te vertellen besliste hij voor haar te kiezen."

Harris is vrijwilliger voor Hillary omdat zij de Vietnam- en Irakveteranen permanente steun beloofde. Dat herhaalde ze gisterenavond in een virtuele town-hallmeeting, waarbij ze vanuit New York live vragen beantwoordde van groepen Democraten die zich in elke staatshoofdstad verzamelden. Het was de eerste keer dat een presidentskandidaat zo'n initiatief nam. Het event werd nationaal uitgezonden op de televisiezender Hallmark en het internet, waarop ook surfers hun vragen mochten doorsturen. Harris vertelt trots hoe hij gisterenavond in San Francisco een vraag over de behandeling van de oorlogsveteranen mocht stellen in het gezelschap van vroegere president Bill Clinton, die op de laatste dag van Hillary's campagne kwam voeren in Californië.

"New York is binnen, Californië nog niet"
"Hillary garandeerde mij dat ze de financiering van de vele oorlogsveteranen permanent zal maken en verplicht," vertelt Harris. "Momenteel is onze behandeling arbitrair. We hebben geen enkele garantie dat we geholpen zullen worden. Zelf lijd ik al dertig jaar aan chronische Post Traumatic Stress Disorder (PTSD) door mijn tour of duty in Vietnam. In 2004 werd het zeer ernstig. Ik had een vaste job in een nucleair laboratorium, maar van de ene dag op de andere kon ik niet meer werken. Ik leed aan ernstige nachtmerries, paranoïa en moest mijn baan opzeggen. Toen ik hulp vroeg aan de overheid wilden ze me aanvankelijk niet helpen omdat ik een document miste. Nu krijg ik steun maar mijn mooie leven krijg ik nooit meer terug. Ik viel van honderdduizend dollar per jaar op een uitkering van 25.000 dollar per jaar. Had de overheid in een vroeger stadium PTSD erkend als een ziekte en ons dan behandeld, dan hadden ik en vele andere veteranen nooit zoveel problemen gehad. Hetzelfde gebeurt nu met de jongens die ik te spreken krijg die terugkeren uit Irak. Ze lijden en worden behandeld als vuilnis."

Na een dag herhalen van zijn verhaal heeft Harris geen zin in feestvieren. Hij muist stilletjes weg. Net als hij buitengaat, barst gejuich los. "New York is binnen!", maar het feestje wordt meteen verstoord door enkele campagnebegeleiders die streng de zaal toespreken. "Blijven bellen. Californië nog niet. We hebben nog een uur."