Koning royaal ontvangen in Congo

Het was gisteren overduidelijk dat de aankomst van koning Albert II een groots evenement was voor Kinshasa. Tegelijk is het een moment waarop vele Kinois niet enkel met een vergrootglas naar hun eigen problemen kijken maar ook naar de recente evoluties in 'het imploderende' België.

VAN ONZE VERSLAGGEVER KOEN VIDAL IN CONGO 

Koning Albert II, koningin Paola, ontslagnemend premier Yves Leterme en hun gevolg arriveerden gisteren rond halfvijf op de luchthaven van Njili. Onmiddellijk na zijn aankomst werd de Belgische vorst in audiëntie ontvangen door president Joseph Kabila. Ze spraken een uur met elkaar, flink langer dan het voorziene kwartier.

Deze ochtend heeft ontslagnemend premier Yves Leterme een onderhoud met zijn Congolese ambtgenoot Adolphe Muzito. Minister van Ontwik kelings samenwerking Charles Michel, die in Brussel bleef, kondigde gisteren aan dat Leterme aan Muzito "zeer frank" en "onder vier ogen een politieke boodschap" zal overmaken. Wat die boodschap precies inhoudt, vertelde Michel er niet bij.

Wel zei de MR-minister dat koning Albert het rouwregister van de vermoorde mensenrechtenactivist Floribert Chebeya niet zal ondertekenen. Een geste die nochtans, zo blijkt uit vele gesprekken, door veel Congolezen erg geapprecieerd zou worden als een concreet bewijs van solidariteit tussen België en het Congolese volk. Michel zei wel dat mensenrechten belangrijk blijven voor het Belgische Congo beleid. "Belangrijk is het officiële standpunt van België, dat het belang van mensenrechten, vrijheden en een onafhankelijke justitie benadrukt."

Kinshasa nerveus
De sfeer in Kinshasa stond gisteren trouwens voor een groot deel in het teken van koning Alberts aankomst. Er heerste een zekere zenuwachtigheid in de stad. Luttele uren voor het vorstenpaar op de luchthaven van Ndjili landde, moesten er nog enkele last-minute verfraaiingswerken uitgevoerd worden. Op de net heraangelegde Boulevard du 30 Juin werden in allerijl witte strepen aangebracht en dat zorgde wederom voor gigantische verkeersopstoppingen.
Bovendien was onduidelijk of gisteren al dan niet beschouwd moest worden als een feestdag. Pas 's ochtends maakte arbeidsminister Mobutu Nzanga, zoon van wijlen president Mobutu, via de media bekend dat er maar tot 12 uur gewerkt moest worden. Dat zorgde dan weer voor een exodus uit het stadscentrum die het economische leven voor een groot deel tot stilstand bracht.

Maar ook op de radio en in de kranten was de aankomst van koning Albert hét gespreksonderwerp. De teneur van de berichtgeving was unaniem: de Belgische vorst en zijn gemalin zijn welkom. Meer nog: hoewel er ter gelegenheid van de 50-jarenviering nog andere staatshoofden en hoogwaardigheidsbekleders verwacht worden, is koning Albert de enige over wie de Kinois spreken. Enkel de historische kwalificatie van Ghana voor de kwartfinale van het WK in Zuid-Afrika krijgt dezer dagen meer aandacht.

Voorpaginanieuws
Nogal wat kranten zetten de aankomst van het Belgische vorstenpaar dan ook op de voorpagina. Le Palmarès deed dat met een dikke, intrigerende kop: 'Révélations sur le séjour du Roi Albert II et la Reine Paola à Kinshasa'. Wie dacht dat er onder deze ronkende titel een artikel stond over een mogelijk controversieel standpunt van Albert II over Congo kwam bedrogen uit, in feite ging het slechts over het officiële programma dat al enkele dagen bekend was.

Interessanter en beter geïnformeerd was de krant Africa News. Commentator Jean-Marie Vianney beschreef Alberts bezoek als een evenwichtsoefening tussen het standpunt van de Nederlands­taligen, "die vooral hameren op goed bestuur in Congo", en de Franstaligen, "die koste wat kost duurzame relaties willen".

Vianney voegde eraan toe de Albert in zekere zin ook thuis zal komen in Congo: "Een beetje meer dan de andere staatshoofden, zal Albert II zich hier thuis voelen. U zal het merken aan de verwelkomingsliederen en het collectieve gejuich van de bevolking. Zeer oprecht en van harte heten wij u in onze vier nationale talen, maar ook in de Belgische talen welkom: "Sire, bienvenu à la maison! Welkom in thuis, Koning!" (sic).

Belgische stammentwisten
Le Potentiel, door velen beschouwd als de meest onafhankelijke krant in Kinshasa, kwam gisteren dan weer tot het besluit dat Albert II momenteel niet meer is dan de koning van een verzwakt land.
"De Kinois kijken momenteel naar België als een land dat niet meer van zichzelf houdt: verscheurd door stammentwisten die verhuld worden met termen als 'linguïstische en communautaire tegenstellingen'. België, het land dat altijd de Congolese eenheid heeft benadrukt, geeft nu de indruk van een imploderende natie waar enkel het koningshuis, de nationale voetbalploeg, de frieten en 'Manneken Pis' het land bij elkaar houden."

Le Potentiel stelt zich ook de vraag of het eigenlijk wel gepast is om 50 jaar Congo met een duur feest te vieren. In een land met zoveel sociale problemen en waar bekende mensenrechtenactivisten vermoord worden, is een jubileumfeest geen vanzelfsprekende zaak, redeneert de krant, die haar voorpagina opende met de grote titel: 'Controverse autour d'un anniversaire'. (Koen Vidal)