29/08/09, 07u13
Minstens twee keer sprak rechter Francine De Tandt vonnissen uit over haar eigen schuldeiser Luc Vergaelen. Zij vonniste in 2000 en 2002 de vereffening van de nv Uras, een bedrijfje van Vergaelen dat een put achterliet van 15.958,61 euro, zo ontdekte De Morgen.
Luc Vergaelen (60) is de zakenman die de geschorste voorzitter van de Brusselse handelsrechtbank en haar broer in 1998 zo'n 540.000 euro leende: geld dat in rook opging in een zakelijk avontuur met een fictieve goudmijn in Ivoorkust. Vergaelen dagvaardde hen in 2001 en verkreeg op 16 december 2002 hun veroordeling door de rechtbank in Oudenaarde. Tot nu toe hielden De Tandt en Vergaelen vol dat zij werk en privé perfect gescheiden wisten te houden. Twee vonnissen waar De Morgen de hand op kon leggen vertellen een ander verhaal.
Merkwaardig mild vonnisOp 12 mei 2000 vonniste Francine De Tandt als handelsrechter de aanstelling van een vereffenaar voor de nv Uras. Dat was een Vilvoords verzekeringsbedrijfje waarvan Vergaelen sinds de oprichting in 1993 de gedelegeerd bestuurder was. Hij bezat ook de helft van de aandelen. Hij was het bedrijfje begonnen samen met een kennis die zich achteraf door hem opgelicht voelde en zich begin 1998 een kogel door het hoofd joeg. Liever dan de nv zelf te vereffenen of een regeling uit te werken met de nabestaanden van zijn vennoot keek Luc Vergaelen niet meer naar de nv Uras om. Drie boekjaren op rij verzuimde hij de jaarrekening neer te leggen, waarna het Brusselse parket de gerechtelijke ontbinding vorderde.
De rechtbank van koophandel was vrij mild voor de nv Uras. Luc Vergaelen, tot in 2000 zelf consulair rechter bij diezelfde rechtbank van koophandel, verleende nochtans weinig of geen medewerking aan de ontbinding. Hij kwam voor geen enkele rechtszitting opdagen. De vereffenaar stootte op een passief van 15.958,61 euro, wat bij normale burgers in gelijkaardige omstandigheden had kunnen leiden tot een faillissement.
Niets betalenNiet zo bij de nv Uras. Op 18 september 2002 werd de sluiting van de vereffening uitgesproken. Opnieuw werd het vonnis geveld door de 2de kamer van de rechtbank van koophandel. Opnieuw werd die kamer voorgezeten door Francine De Tandt, die eigenhandig het vonnis ondertekende. De put van 15.958,61 euro bij de nv Uras werd 'niet-vereffend' verklaard. Luc Vergaelen hoefde niets te betalen.
In de periode van de vonnissen was De Tandt volop verwikkeld in een dispuut met Vergaelen over de terugbetaling van de geleende 540.000 euro. Op 17 juni 2000 - een maand na het eerste vonnis - nam zij in de kantoren van zijn bedrijf deel aan een vergadering waarop werd gediscussieerd over een afbetalingsplan. Er volgde een tweede vergadering op 20 november 2000, een ingebrekestelling in maart 2001 en uiteindelijk een rechtszaak. Toen De Tandt de sluiting van de vereffening van de nv Uras uitsprak, was het voor haar en haar broer nog slechts drie maanden wachten op het vonnis van de rechtbank in Oudenaarde, dat zou volgen op 16 december 2002.
Tegen de deze week geschorste Francine De Tandt loopt een onderzoek naar passieve omkoping, valsheid in geschrifte en gebruik van valse stukken. Het is niet bekend of deze vonnissen mee het voorwerp uitmaken van dat onderzoek. De redactie kreeg ze in handen door ze op te vragen bij de griffie van de Brusselse handelsrechtbank zelf. (Douglas De Coninck)