In 2007 werkte de Vlaming gemiddeld 38 uren per week. Dat zijn 2 uren minder dan 25 jaar geleden. Die evolutie heeft te maken met de toename van het aantal korte werkweken, door het stijgende aantal vrouwen op de arbeidsmarkt die vaker deeltijds werken. Dat staat in de studie 'De Sociale Staat van Vlaanderen 2009', van de Studiedienst van de Vlaamse regering.
Sociale ongelijkheden
Vlaanderen heeft op 25 jaar grote stappen vooruit gezet, maar veel sociale ongelijkheden blijven bestaan of nemen toe. Zo heeft het Vlaamse onderwijs een sterke reputatie op het vlak van kwaliteit, maar blijft de achterstand van sociaal zwakkeren een probleem.
Die ongelijkheid zet zich door op arbeidsvlak. De werkzaamheidsgraad is gestegen (van 50 procent in 1983 tot 66 procent in 2007), maar vrouwen, allochtonen en arbeidsgehandicapten hebben het nog steeds moeilijk op de arbeidsmarkt.
Sociale ongelijkheden duiken ook op andere terreinen op. Zo zijn de inkomens in de periode 1985-2006 "naar een historisch en internationaal zeer hoog niveau" gestegen, maar is ook de inkomensongelijkheid toegenomen.
"Vlaming minder flexibel dan gedacht"
De studieresultaten lijken ook enigszins het typebeeld van de hardwerkende Vlaming te doorprikken. Niet alleen werkt de Vlaming gemiddeld twee uur minder dan in 1983, hij is ook minder flexibel dan vaak wordt gedacht. "Beweringen als zouden Vlamingen erg flexibel werken en meedraaien in een 24-uurs economie worden niet bevestigd", luidt het.
"De Vlaming werkt ook anno 2009 op regelmatige tijdstippen tijdens de dag en op 'normale' werktijden. Zaterdag- en zondagswerk vormen eerder de uitzondering dan de regel", zo concluderen de onderzoekers.
Op gezondheidsvlak blijkt dat de levensverwachting van de Vlaming intussen gestegen is tot 78,1 jaar voor mannen en tot 83,3 jaar voor vrouwen. (belga/tw)

© De Persgroep Digital - Alle rechten voorbehouden.
Lees de gebruiksvoorwaarden.
Volg het nieuws op onze zustersite in Nederland www.volkskrant.nl.