Biografie Yves Leterme

Na de langste regeringsonderhandelingen die België ooit kende en na de noodoplossing van een interim-regering, kwam Yves Leterme (CD&V) op 20 maart 2008 aan het roer van de federale regering.

CVP-jongeren
Leterme zette zijn eerste stappen in de politiek als ondervoorzitter van de toenmalige CVP-jongeren. In 1989 werd hij adjunct-secretaris-generaal van de partij. Later werd hij nationaal secretaris. Leterme werkte ook als administrateur bij het Europees Parlement en is een gewezen auditeur bij het Rekenhof.

ACW
Hij kwam in juni 1997 in de Kamer als opvolger van Paul Breyne, die tot gouverneur van West-Vlaanderen was benoemd. In 1999 werd hij herkozen in de Kamer. In januari 2001 nam Leterme, die van ACW-signatuur is, er de fakkel als fractieleider over van Marc Van Peel, die schepen in Antwerpen was geworden.

Kartel
Leterme behaalde bij de federale verkiezingen in mei 2003 een mooie score en loste Stefaan De Clerck af aan het hoofd van de partij. Als CD&V-voorzitter zette hij het kartel met N-VA op poten, wat de partij vleugels gaf in de Vlaamse verkiezingscampagne waarin Leterme zich profileerde als kandidaat-minister-president.

Grijze muis
Hoewel hij het imago van grijze muis toebedeeld kreeg, groeide de West-Vlaming uit tot de populairste politicus van Vlaanderen. Hij slaagde er ook in zijn partij een nieuw elan te geven en uit het slop te halen. Na de verkiezingsoverwinning van CD&V/N-VA op 13 juni 2004 werd hij minister-president. Hij profileerde zich als goed bestuurder aan het hoofd van een investeringsregering, die uitvoert wat ze belooft.

800.000
Terwijl Jo Vandeurzen de fakkel aan het hoofd van de partij overnam, bleef Leterme de politieke leider. Hij loodste CD&V bij de lokale verkiezingen van oktober 2007 naar een tweede overwinning. Bij de federale verkiezingen van 10 juni werd het kartel, na twee legislaturen in de oppositie, opnieuw de grootste formatie van het land. Leterme zelf haalde met zijn 800.000 voorkeurstemmen een monsterscore.

Marseillaise
Leterme maakte zich in de aanloop naar de verkiezingen niet populair in Franstalig België, onder meer door zijn uitspraak dat Franstaligen in de rand niet in staat zouden zijn Nederlands te leren. Het was niet zijn enige uitschuiver. Hij veroorzaakte nog deining door zijn verwijzing naar Radio Mille Colinnes toen hij het over de RTBF had en zong de Marseillaise terwijl hem gevraagd werd de Brabançonne te zingen.

Kritiek
Leterme was uiteindelijk tweemaal formateur, maar moest tweemaal de handdoek in de ring gooien. Hij kreeg voor zijn aanpak veel kritiek te verwerken, maar werd er binnen zijn eigen partij om geprezen zijn programma niet te hebben opgeofferd voor de Wetstraat 16. Als minister bevoegd voor Institutionele Hervormingen leidde hij de zogenaamde Octopuswerkgroep die de staatshervorming moest voorbereiden.

Maagdarmbloeding
Toen het echte akkoord werd afgesloten over een eerste ronde in de staatshervorming lag hij, geveld door een inwendige maagdarmbloeding, in het UZ Leuven. Hij was drie weken buiten strijd en kon als Begrotingsminister ook de opmaak van de begroting 2008 niet meemaken. Op 2 maart maakte hij zijn wederoptreden in de Wetstraat.

Vertrouwen versterken
Op 20 maart gaf Guy Verhofstadt officieel de fakkel door aan Leterme. De ploeg van Leterme I die de eed aflegde bij de koning, telde 14 ministers en zeven staatssecretarissen. In zijn regeringsverklaring in de Kamer wil de nieuwe premier "met haalbare en herkenbare plannen het vertrouwen van de mensen in de politiek versterken".

Deadlines
Voor een akkoord over de staatshervorming werden diverse deadlines naar voren geschoven. "Hou rekening met een mislukken", zei Leterme al begin juli. Er werd veel overlegd tussen de Vlaamse en Franstalige partijen, maar een akkoord werd niet bereikt. Op 14 juli bood Leterme zijn ontslag aan bij de koning. Die laatste weigerde het ontslag en stelde drie koninklijke bemiddelaars aan die de onderhandelingen over de staatshervorming nieuw leven moesten inblazen.

Einde kartel
Op 19 september stelden de koninklijke bemiddelaars hun verslag voor. Ze slaagden er niet in een consensus te bereiken over de aanpak van Brussel-Halle-Vilvoorde. Twee dagen later zei de N-VA zijn steun aan de regering-Leterme op. Het kartel CD&V-N-VA was daardoor dood, zowel op Vlaams als nationaal niveau, besliste de algemene vergadering van de CD&V op 23 september.

Fortis
Toen de financiële crisis ook de Belgische grootbanken trof, schakelde de regering-Leterme een versnelling hoger. Eind september kwam Fortis onder druk op de financiële markten. Op 28 september besliste de regering Fortis tijdelijk te nationaliseren. Een kleine week later sloten België en Nederland een akkoord over de verkoop van alle activiteiten van Fortis in Nederland. Uiteindelijk verkocht België op 5 oktober de resterende Belgische bank- en verzekeringsactiviteiten aan het Franse BNP Paribas.

Modrikamen
Vooral de kleine aandeelhouders reageerden fel. Advocaat Michaël Modrikamen en Deminor, dat de kleine aandeelhouders vertegenwoordigt, vroegen de opschorting van de verkoop van de Belgische activiteiten van Fortis aan BNP Paribas. Vrijdag 12 december velde het hof van beroep van Brussel een historisch arrest dat insloeg als een bom. Het hof van beroep gaf de Fortis-aandeelhouders die het kantoor van Modrikamen vertegenwoordigt over de hele lijn gelijk. Alle beslissingen die de Fortis-holding op 3, 5 en 6 oktober nam, moesten door de aandeelhouders goedgekeurd worden. De participatie van de Belgische staat in Fortis Bank werd voor 65 dagen bevroren.

Brief
Woensdag 17 december zei de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie dat in het dossier-Fortis minstens de indruk is gewekt dat de scheiding der machten niet werd gerespecteerd en dat de uitvoerende macht geprobeerd heeft een rechterlijke uitspraak te beïnvloeden. In een poging zijn vel te redden, stuurde Leterme een brief naar minister van Justitie Jo Vandeurzen. In de brief wordt het relaas gegeven van de contacten die er waren geweest tussen Letermes beleidscel en het gerecht.

Beïnvloeding
Aanvankelijk de steun van zijn eigen partij en de Franstalige meerderheidspartijen. Maar plots circuleerde in de wandelgangen van de Kamer een brief aan Kamervoorzitter Herman Van Rompuy waarin de eerste voorzitter van het Hof van Cassatie zegt dat "alles in het werk is gesteld opdat het arrest van de 18de Kamer van het hof van beroep (in de Fortis-zaak, nvdr) niet zou kunnen worden uitgesproken zoals voorzien". Cassatie meende dus dat er duidelijk sprake was van beïnvloeding van het gerecht. (belga/bf)