Ex-VRT-directie hield van luxe

Tony Mary, Aimé Van Hecke en Bettina Geysen, het vroegere toptrio van de openbare omroep VRT, blijft onder vuur liggen. Nadat het Rekenhof de onkostennota's van de drie onder de loep genomen heeft, publiceert het weekblad Knack vandaag een aantal gedetailleerde nota's.

Uit die onkostennota's blijkt dat de VRT-top het geregeld breed liet hangen. Een etentje in de Comme Chez Soi, overnachtingen in luxehotels en dure huurwagens, niemand keek ervan op. En dat allemaal op kosten van de VRT en dus de belastingbetaler.

Mary, Van Hecke en Geysen krijgen sinds hun aftreden geregeld de wind van voren. Eerst was er de ophef over de wijze waarop de openbare omroep, met Mary en Van Hecke aan het roer, contracten afsloot met externe productiehuizen en consultancybureaus. In de nasleep van dat onderzoek ploos het Rekenhof ook de onkostennota's uit die door de VRT-top werden ingediend. De conclusie van dat onderzoek was dat de nota's die de toenmalige directie indiende weliswaar hoog waren (in sommige gevallen 281 procent duurder dan de maximumbedragen vastgelegd voor leden van de Vlaamse overheid) maar dat daar eigenlijk niets fout mee was. Er waren immers geen maximumbedragen voor die onkostennota's van de VRT-directie vastgelegd.

In het bewuste rapport van dat Rekenhof wordt echter geen enkele naam genoemd en op een paar details na worden ook geen concrete voorbeelden gegeven. Het weekblad Knack doet dat nu wel. Zo blijkt dat Tony Mary op 29 maart 2006 een etentje voor veertien mensen in de Comme Chez Soi organiseerde. De rekening liep op tot 3.019 euro, of 215 euro per persoon.

Maar het bleef niet bij eenmalige etentjes voor grote groepen. Geysen en Van Hecke hielden ook wel van wat luxe. Tussen 1 en 4 april 2006 logeerden ze bijvoorbeeld in Hotel Métropole in Beaulieu-sur-mer, vlak bij Cannes, waar op dat moment de MIP-vakbeurs liep. De eerste nacht sliepen ze daar in een gewone hotelkamer (150 euro per nacht), maar de twee nachten daarna verhuisden ze naar een juniorsuite van 470 euro per nacht. Ook de huurauto waarmee ze zich in Cannes verplaatsten, mocht gezien worden: een BMW 325i, die het duo 965 euro kostte. Bij een ander duur bezoek aan Cannes vraagt de financiële dienst zelfs letterlijk wat 'soins de spa inhouden'.
Bleek dat Geysen en Van Hecke zich tot twee keer toe hadden laten 'verwennen' voor enkele honderden euro's samen.

Het gerucht dat Van Hecke de onkostennota's van Bettina Geysen, zowel voor kleine als grote uitgaven, ondertekende - ook toen de twee al een koppel waren - blijkt eveneens te kloppen. Het duurde tot 23 februari 2006, bijna zes maanden nadat de twee hun relatie openbaar had gemaakt, vooraleer Willy Wijnants, directeur financiën, per mail aan Geysen liet weten dat haar onkostennota's voortaan door Mary in plaats van Van Hecke ondertekend moesten worden.

Volgens Tony Mary, de toenmalig gedelegeerd bestuurder van de VRT, zijn de uitgelekte bedragen helemaal niet zo exuberant. "Je moet dat in de juiste context zien. Het etentje in de Comme Chez Soi bijvoorbeeld was een afscheidsgeschenk voor een lid van het directiecomité dat veertig jaar voor de VRT werkte. En een rekening van 215 euro per persoon? Je moet je in de Comme Chez Soi echt niet gek doen om aan zo'n bedrag te raken. Iedere zakenman of politicus van een beetje niveau zal niet opkijken van de onkostennota's die Knack nu publiceert. Wie goede zaken wil doen, moet in goede restaurants gaan eten. Als je op die manier een groot contract kunt afsluiten, dan neem ik de gepeperde rekening er graag bij."

Geysen en Van Hecke reageren in Knack op de publicatie van hun onkosten. Beiden hebben het over een heksenjacht die nu hopelijk tot een einde zal komen. Geysen, die ondertussen voorzitter van de VlaamsProgressieven is, maakt gewag van een poging om haar politiek te beschadigen.

Mary maakt zich vooral druk over het uitlekken van de onkostennota's. "Een absolute schande", vindt hij. "Begin oktober heb ik de voorzitter van het Vlaams Parlement nog een brief geschreven waarin ik haar wees op het belang van vertrouwelijkheid in dit dossier. Maar blijkbaar slaagt het Vlaams Parlement er niet in een document langer dan twee weken confidentieel te houden." Toch overweegt hij geen juridische stappen tegen Knack. "Dat soort rechtszaken haalt toch niets uit, maar ik zeg wel mijn abonnement op." (Pieter Dumon)