dmbinnenland

Vlaamse regering plant acties tegen 'overtrokken imago in het buitenland'

Als Vlaanderen de buitenlandse pers haalt, wordt het vaak afgeschilderd als een xenofobe, extreem rechtse regio. Deze week is The International Herald Tribune aan de beurt. De Vlaamse regering zoekt een woordvoerder om daar wat aan te doen.

Met de Raad van Europa, de VN en de Europese Commissie die met een vergrootglas naar allerlei Vlaamse en Belgische wetten kijken, haalt Vlaanderen geregeld de buitenlandse pers met weinig rooskleurig nieuws. The International Herald Tribune sluit de rij af van een reeks artikels in de buitenlandse media die een beeld schetsen van een racistische regio, waar alle inwoners naar onafhankelijkheid streven.

De krant meent dat "een soort geweldloos fascisme" Vlaanderen in de ban heeft. "Als België op een dag van de kaart verdwijnt, zal het zijn omwille van kleine stadjes als Liedekerke, waar Vlaamse politici drijven op een nieuwsoortig nationalisme en ijveren voor een nieuwe staat." Liedekerke haalde de voorpagina's omdat de kinderen op de speelpleinen er geen Frans mochten spreken. Een misstap van de plaatselijke overheid, die minister Keulen meteen rechttrok.

Het artikel in de Herald Tribune bevat nauwelijks feitelijke fouten, maar de toon bewijst dat het buitenland Vlaanderen nauwelijks snapt. "Het is een overtrokken artikel, vol zware semantiek. Buitenlandse journalisten geven een megafoon aan extreme standpunten", meent Ben Weyts, woordvoerder van minister Geert Bourgeois.

Nochtans probeert de Vlaamse regering om haar belabberd imago bij te sturen. Een voorbeeld: Marino Keulen en zijn kabinetschef trokken één uur uit om de vragen van de Herald Tribune te beantwoorden, een gesprek dat nog eens drie uur voorbereiding vergde. "Maar je staat tegenover een berg vooroordelen en stereotypes", reageert woordvoerder Peter Dejaegher.

Ook op een structurelere basis worden kosten noch moeite gespaard om Vlaanderen een flitsend imago te geven. Bourgeois stuurt een dagelijks persoverzicht naar alle buitenlandse correspondenten, die ook elke week het krantje Flanders Today in hun bus vinden. Geregeld mogen de journalisten ook naar 'sociale happenings,' waar Bourgeois persoonlijk probeert om hen wat gunstiger te stemmen. "Maar het blijft een werk van lange adem, vooral omdat we ons in het verleden veel te weinig bekommerd hebben om ons imago", zucht Weyts. Al dat prille lobbywerk zou er wel voor zorgen dat de Vlaamse regering nu meer rechtstreeks wordt benaderd. Bourgeois kreeg de LA Times, de Washington Post, NRC Handelsblad en El Mundo al over de vloer, volgende week komt Le Figaro op de koffie.

Een woordvoerder voor de buitenlandse pers en andere gerichte initiatieven moeten de berichtgeving genuanceerder helpen maken. Weyts: "Toch zullen we nog een tijdlang moeten aanvaarden dat de buitenlandse journalisten kort door de bocht gaan." (Tine Peeters)