Taal leidt tot verzorgingsproblemen in Brusselse woonzorgcentra

Taalproblemen in de Brusselse woonzorgcentra veroorzaken moeilijkheden bij de verzorging. Het probleem komt zowel in Franstalige als in Nederlandstalige instellingen voor, en zowel bij de bewoners als bij de zorgverleners. Dat meldt de Vrije Universiteit Brussel (VUB), die dit voorjaar een onderzoek voerde naar taalproblemen in de Brusselse woonzorgcentra voerde.

"Door het toenemende aantal mensen dat in woonzorgcentra verblijft, wordt het steeds moeilijker om voldoende gekwalificeerd verzorgend personeel te vinden. In Brussel bestaat er een bijkomend probleem om personeel te vinden dat de taal van de patiënten spreekt", luidt het.

21 centra
Cécile Kalala Ntumba en haar promotor prof Dirk Devroey van de vakgroep huisartsgeneeskunde van de VUB voerden in het kader van een masterproef geneeskunde een onderzoek om het probleem te kwantificeren in de Brusselse woonzorgcentra. De resultaten van het onderzoek zijn gebaseerd op gegevens van 21 woonzorgcentra uit Brussel.

Vier op de vijf bewoners van woonzorgcentra spreken slechts één taal: de meesten spreken Frans, maar 7 procent spreekt alleen Nederlands. De meeste zorgverstrekkers spreken meer dan één taal: 94 procent spreekt Frans, 26 procent Afrikaans, 23 procent Arabisch en 21 procent Nederlands.

Sociale isolatie
In 9 van de 21 woonzorgcentra wordt melding gemaakt van moeilijke communicatie met bewoners vanwege een taalbarrière. In een kwart van de instellingen leidt dat tot sociale isolatie.

"We kunnen verwachten dat met de toenemende vergrijzing er niet alleen in de Nederlandstalige, maar ook in de Franstalige woonzorgcentra een tekort zal ontstaan van zorgverstrekkers die de taal van de bewoners spreken", aldus Devroey.