"Mijn dochter heeft wellicht mijn kleinkind omgebracht"

Het was de vader van Kim Stevens die een week na de dood van de zes maanden oude Naomi de politie belde met het vermoeden dat zijn dochter zijn kleinkind om het leven had gebracht. Kim Stevens staat deze week in het hof van assisen in Brugge terecht voor doodslag op 18 december 2007.

De politie was op het ogenblik van het telefoontje van de vader van Kim Stevens niet op de hoogte van een mogelijk verdacht overlijden. "De dokters geloofden in eerste instantie in verstikking door melk, maar twee dokters merkten in het medisch dossier op dat het vreemd was dat het op die leeftijd gebeurde", zei de wetsdokter op de vraag waarom niet eerder werd gezien hoe het kind om het leven werd gebracht.
 
Zo snel mogelijk naar huis
Nog dezelfde namiddag van de onrustwekkende telefoon werden de vader van het kindje en Kim Stevens aan een grondig verhoor onderworpen. "Ik zal toch niet aangehouden worden", vroeg Stevens zich al in de combi naar het politiebureau af. "Zij wilde zo snel mogelijk naar huis. Daar ging haar bekommernis meer naar uit dan naar Naomi", sprak een van de ondervragers vanmiddag. Ook volgens de onderzoeksrechter die later op de dag aan het woord kwam, was ze vooral bezorgd over het feit of ze al dan niet naar huis kon. "Na een nachtje cel, vond ze dat ze al genoeg gestraft was. Ook in brieven sprak ze over alles wat ze miste buiten de gevangenis, maar nooit een woord over Naomi."
 
Gestikt in beer
Stevens opperde tijdens haar eerste ondervraging dat het kind gestikt was, mogelijk in een beer. Ze verzon zelfs een scenario dat het de buurvrouw was, maar die fantasie veegde ze onmiddellijk zelf van tafel. Na het eerste verhoor mocht Stevens een laatste groet gaan brengen aan het kind, nadien ging ze bij een tweede verhoor over tot bekentenissen.
 
Oprechte spijt
"Uit ons verhoor bleek duidelijk dat het op haar maag lag dat Willy haar achterliet met Naomi en ze niet mee kon naar de RVA die ochtend. Willy heeft er voor een stuk zelf schuld aan, zei ze. Haar spijtbetuigingen leken wel oprecht", voegden de ondervragers er aan toe.
 
Emotieloos op reconstructie
Na die uiteenzetting werden de beelden van de reconstructie getoond. "Stevens was die dag emotieloos. Ze deed de handelingen vlot." Toen een van de agenten haar partner naspeelde moest ze zelfs lachen. Bij het tonen van de beelden werd het even te veel voor de vader van Kim Stevens. Hij moest wenend de assisenzaal verlaten.
 
Nieuwe baby maken
De onderzoekers kwamen vandaag ook met gsm-berichten die Stevens haar partner stuurde. "Schattie, er is iets met de kleine", "Kom snel naar huis", "Schattie, de kleine is dood" en "Schattie, waar ben je" sms'te ze in een tijdspanne van tien minuten na de feiten. Op kerstdag stelde ze hem voor om een nieuwe baby te maken en op weg naar het politiebureau, een dag, later sms'te ze met de vraag niks aan de politie te zeggen.
 
Mishandeling
Ook de ontdekking van de dagboeken wierpen een ander licht op het onderzoek. Uit die schrijfsels bleek dat het niet de eerste keer was dat Stevens het kind zwaar mishandelde. "Soms komt het kwaad in mij op als de kleine begint te wenen en dat ik ze maar niet stil krijg. Als ik ze niet stil krijg dan doe ik ze pijn." Op vijf andere dagen werden gelijkaardige aantekeningen gevonden, waarin ook sprake is van verstikking van het kindje tot het soms zelfs blauw zag.
 
Op 9 januari 2008 woonde Kim Stevens onder politiebegeleiding de begrafenis bij van haar kindje Naomi. Opvallend was dat ze tegenover haar familie volhield dat zij niets gedaan had.
 
Kim Stevens riskeert tot dertig jaar cel. Haar advocaten zijn van mening dat de vrouw flirt met de benedengrens van de toerekingvatbaarheid, maar ontkennen de doodslag niet. (belga/eb)