30 jaar cel voor doodslag op grootmoeder

dm UPDATE De volksjury van het hof van assisen in Brugge heeft Kevin Seynaeve (23) veroordeeld tot een celstraf van dertig jaar voor de doodslag op zijn grootmoeder Beatrijs D'Hondt in Middelkerke op 19 december 2008.

Uit de motivering van het arrest blijkt dat de jury rekening heeft gehouden met drie overwegingen bij het bepalen van de straf. Kevin Seynaeve sloeg, schopte en wurgde zijn oma, en wierp een microgolfoven van 37 kilogram op haar lichaam toen ze een opmerking maakte over zijn alcoholgebruik. De jury vond dat de feiten getuigden van een ongeziene gruwel. Het slachtoffer had zich jarenlang met volle toewijding ontfermd over de twee kleinkinderen van haar geadopteerde dochter.
 
Tweede overweging van de jury was dat ze een maatregel wilde nemen om de maatschappij zoveel mogelijk te beschermen. Uit de dagboeken bleek al dat het niet de eerste keer was dat het slachtoffer geslagen werd door haar kleinzoon Kevin. Dat herhaaldelijk agressief gedrag houdt een risico in voor herhaling, oordeelde de volksjury.
 
Tot slot had de jury moeite met de onverschillige houding van Seynaeve tijdens het onderzoek en de terechtzitting in het hof. "Had hij maar een keer echt zijn spijt betuigd, dan had hij vijf jaar minder gekregen", zei de procureur-generaal na de voorlezing van het arrest.
 
Verzachtende omstandigheden
Meester Antoon Coucke en meester Johan Decancq, die Kevin Seynaeve verdedigden, hebben in hun pleidooi volledig inzet op verzachtende omstandigheden. Het parket-generaal had er eerder al twee aangehaald, de slechte jeugd en de jonge leeftijd van de man.
 
Al heel het proces springt de nonchalante houding van Seynaeve in het oog. De verdediging wou echter benadrukken dat dit niet gelijkstaat aan een gebrek aan spijt. "Hij is zich goed bewust van zijn schuld", pleitte meester Antoon Coucke. "Maar hij is al heel zijn leven gesloten en heeft moeite zijn gevoelens te uiten. Dan heb ik liever dat hij de spijt vanbinnen voelt in de plaats van krokodillentranen te tonen."
 
Ook het blanco strafblad van Seynaeve op het moment van de feiten werd als een verzachtende omstandigheid gezien. Later werd hij nog samen met Raw 13-oprichter Robin Van Bossuyt tot zes maanden voorwaardelijk veroordeeld voor slagen en verwondingen, feiten die echter plaatsvonden voor de doodslag op Beatrijs D'Hondt. De verdediging ziet het voorbeeldige gedrag van Seynaeve in de gevangenis als laatste verzachtende omstandigheid. "In een omgeving waar hij constant kan uitgedaagd worden, had hij nog geen enkel tuchtverslag."

Ontvlambare cocktail
De feiten die op 19 december 2008 plaatsvonden in Middelkerke waren volgens de advocaten van Seynaeve het meest extreme toonbeeld van de complexe maar ontvlambare cocktail die hun cliënt op dat moment was. "Hij heeft moeten horen van zijn moeder dat hij niks waard was", zei meester Coucke. "Hij reproduceerde ook de agressie die hij bij haar van kindsbeen af zag. Hij kon het moeilijk uitleggen en reageerde dan ook fysiek. Op het moment dat Kevin bij Beatrijs D'Hondt gingen wonen, had hij weinig eigenwaarde of manieren. Daarom was het beste niet goed genoeg voor hem: de ingoede oma wou zijn slechte jeugd compenseren. Dat creëert echter gewenning. Hij voelde zich al snel de baas in het gezin."

Het gebrek aan een vaderfiguur is een constante in de jeugd van Seynaeve. "Telkens er een soort van vaderfiguur in het leven kwam van Kevin, ging het even beter. Hij werkte, zag in dat hij bij slechte vrienden woonde en de relatie met zijn grootmoeder werd stilaan beter."
 
Psychologe
Volgens de psychologe die Seynaeve tijdens diens jeugd vijf jaar lang behandelde, beleeft de beschuldigde zijn uitbarstingen van woede niet bewust en beseft hij pas nadien wat hij heeft aangericht.
 
De verdediging focuste vooral op de persoon van Kevin Seynaeve, maar haalde ook kort de feiten aan. "Het is duidelijk dat hij de plek na de gruwelijke feiten zeer snel heeft verlaten", aldus meester Johan Decancq. "Tegen vrienden zei hij dat hij iets heel doms had gedaan. Hij gedroeg zich absoluut niet stoer over de feiten. Hij verdrong de werkelijkheid en hoopte dat zijn oma niet overleden was. Daarom is hij tijdens het weekend van de feiten tweemaal langs geweest in Middelkerke en belde hij ook meermaals. Na zijn arrestatie deed hij een schuchtere poging om te ontkennen, maar daarna ging hij meteen over tot bekentenissen."
 
Mededogen
De verdediging citeerde tot slot Confucius, die mededogen als hoogste goed van de mensheid zag. "Oordeel zoals je zelf zou willen beoordeeld worden", besloot meester Coucke. "Beatrijs D'Hondt kan dat niet meer: ze kreeg levenslang." De procureur-generaal repliceerde daarop kort dat het slachtoffer de doodstraf had gekregen.

De jury hield uiteindelijk weinig rekening met het pleidooi van de verdediging. "Ik vind dit een zeer zware straf", reageerde meester Coucke. "De jury heeft de verzachtende omstandigheden van zijn jeugd, innerlijk spijtbesef, blanco strafblad en goed gedrag sinds hij in de gevangenis zit in de wind geslagen. Ik heb het gevoel dat de juryleden zich hebben laten leiden vanuit de gedachte dat de gruwel ook bij hen in de straat zou kunnen gebeurd zijn." (belga/sam)