Steeds meer Belgen lijden honger

Het aantal mensen dat een beroep doet op hulporganisaties blijft stijgen en onder hen zijn steeds meer Belgen. 'Hun situatie is vaak nog het schrijnendste van al', zegt Rita Somers van Onthaal Sint-Antonius.

Mensen die hun baan verloren hebben, alleenstaanden die na een echtscheiding in de problemen zijn geraakt, asielzoekers, uitgeprocedeerden en geregulariseerden, bij Onthaal Sint-Antonius in Antwerpen komen ze allemaal over de vloer. De hulporganisatie bedeelt tweewekelijks voedselpakketten en bereikt daarmee maandelijks tussen vijf- en zevenhonderd mensen.

"We zien de laatste jaren niet alleen een significante toename, maar ook een enorme verschuiving", vertelt Rita Somers. De verhouding tussen Belgen en buitenlanders is nu zowat fifty-fifty. En dat wil wel wat zeggen, want voor een Belg zijn hand uitsteekt naar hulp is de toestand ernstig, heeft Somers geleerd. Zeer ernstig, soms. "De gevallen worden steeds schrijnender. We krijgen gezinnen met kinderen binnen die echt honger lijden. We organiseren af en toe een tweedehandsmarktje, waar wie bij ons is ingeschreven kleding kan kopen tegen extreem lage prijzen. Een truitje of een broek voor een halve euro. Er zijn gezinnen die dat niet eens op tafel kunnen leggen."

Exacte cijfers kan Antwerps OCMW-voorzitter Monica De Coninck (sp.a) niet geven. Maar dat het aantal hulpbehoevenden het afgelopen jaar fors de hoogte in ging, staat ook voor haar als een paal boven water. Volgens The Guardian steeg het aantal personen die in Groot-Brittannië een beroep deden op voedselpakketten de afgelopen twaalf maanden met maar liefst 20 procent. "Dat zal hier ongeveer hetzelfde zijn", bevestigt De Coninck.

De armoedemigratie zit daar voor een hele brok tussen. In Gent zijn het vooral ingeweken Bulgaren en Roma die aankloppen, Antwerpen kent hetzelfde probleem "maar dan met de hele wereld". De Coninck wijst eveneens naar de sociaaleconomische crisis. "Sinds 2008 is die tendens duidelijk. Mensen die gewoon niet meer rondkomen. De leef- en minimumlonen zijn in de voorbije tien jaar amper gestegen, maar kijk eens naar uw eigen basiskosten?

Elektriciteit, water en gas zijn behoorlijk in prijs toegenomen." Een derde, steeds groter wordende probleemgroep: oudere mensen met een laag pensioen. Het gevolg is bekend. "Wie niet volop meedraait in het systeem loopt een groot risico om in armoede te verglijden."

Het eveneens Antwerpse Moeders voor Moeders kan ervan meespreken. De organisatie is er in de eerste plaats voor Belgische gezinnen. "Zij zijn dan ook vaak de armsten van al", beaamt Monique Verdickt. Tweeduizend voedselpakketten verdeelt Moeders voor Moeders iedere week. "En dan is er een wachtlijst van vijfduizend gezinnen die ik niet kan helpen", zegt Verdickt.

Monica De Coninck weet hoe dat komt. "We geraken moeilijker dan vroeger aan gerief voor zowel voedsel- als materiële hulp. Bedrijven springen steeds efficiënter om met hun stocks. Hoe minder overschotten, hoe minder wij krijgen. Daarbij komt dat Europa steeds strengere normen oplegt voor onder meer voedselveiligheid, wat te veel investeringen vereist van vrijwilligers."