Belgen vriendelijker voor Turken dan voor geïntegreerde Marokkanen

Marokkanen blijken in Limburg beter geïntegreerd dan Turken. Toch zijn ze vaker het slachtoffer van discriminatie en negatieve gevoelens vanuit de autochtone bevolking. Die paradox blijkt uit een onderzoek uitgevoerd in de ex-mijngemeenten Genk en Houthalen-Helchteren.

"Het bewijst dat integratie geen zwart-witverhaal is, maar een van grijstinten", zegt promotor Johan Ackaert, politicoloog aan de Universiteit Hasselt.

Marokkaanse allochtonen in Limburg spreken vaker dan hun Turkse collega's Nederlands, participeren meer in het autochtone verenigingsleven, hebben een positiever beeld van autochtonen en voelen zich meer Belg. Wie verwacht dat de Marokkanen daarmee geliefder zijn bij de Belgen dan de Turken, komt bedrogen uit.

"Autochtonen (uit minder bemiddelde wijken) hebben een negatiever beeld van Marokkaanse allochtonen dan van Turkse allochtonen", schrijven Maarten Van Craen en Kris Vancluysen, auteurs van Voorbij wij en zij? De sociaal-culturele afstand tussen autochtonen en allochtonen tegen de meetlat. De bevindingen zijn gebaseerd op focusgroepsgesprekken en een face-to-face enquête in Genk en Houthalen-Helchteren.

Goed geïntegreerd en toch gediscrimineerd dus. De auteurs noemen het "de integratieparadox". Ze zien diverse redenen waarom volgens de standaarddefinitie 'minder geïntegreerde' Turkse allochtonen toch vriendelijker bejegend worden dan hun Marokkaanse collega's. Turken zijn sterker dan Marokkanen verankerd in hun eigen gemeenschap, maar investeren daarnaast ook heel wat in contacten met de autochtone gemeenschap.

Sociaal-economische factoren

Ook sociaal-economische factoren spelen mee: de groep ongeschoolden bij de Marokkaanse gemeenschap is groter dan bij de Turken. Dat "zou ertoe kunnen leiden dat autochtonen uit minder bemiddelde buurten Marokkaanse allochtonen als een grotere concurrent beschouwen." De auteurs vermoeden dat ook waarden een rol spelen, in het bijzonder religieuze opinies.

"De impact van dit verschil mag, zeker na 11 september, niet worden onderschat." De studie leert ook meer over discriminatie. "Er is sprake van individuele achterstelling, maar zeker de Marokkaanse gemeenschap heeft ook het gevoel als groep gediscrimineerd te worden", zegt Ackaert. Opvallend is overigens dat ondanks die negatieve ervaringen het vertrouwen in de instellingen bij beide groepen vrij groot is. Ackaert: "Dat dreigt om te slaan als we er niet in slagen om discriminatie te bannen. Het is een reden te meer om te investeren in integratie." (Filip Rogiers)