Column Hugo Camps: Kleine dondersteen

De vriendin van de Spaanse doelman Iker Casillas is tv-presentatrice. Heel Spanje rekent haar het verlies tegen Zwitserland aan. Bij thuiskomst zou ze zomaar gestenigd kunnen worden. De beeldschone Sara Carbonero houdt zich tijdens de wedstrijden aan de rand van het speelveld op. Je bent tv-presentatrice of je bent het niet. Bij het doelpunt van de Zwitsers zou ze Iker hebben afgeleid. Hoe is niet helemaal duidelijk. Ik vermoed dat ze met haar prachtige, lange vingers in een strelende flits door de haren is gegaan. Mooie vrouwen doen dat vaker.

Over haartooi gesproken. Wesley Sneijder heeft zijn persoonlijke kapper laten invliegen naar Zuid-Afrika. Een handvol spelers van Oranje mag er ook gebruik van maken. De Amsterdam connection, zeg maar. Wat moeten Wesley Sneijder en Arjen Robben met een kapper, zou je denken. Schraler kan een tondeusehoofd niet zijn. Geen schemer mos. Er valt helemaal niets te knippen. De kapper als saletjonker van de grote vedette: zoiets zal het zijn. Hofhouding.

Ik herinner me nog de avond in Madrid, een paar jaar geleden. We hadden het over het ongemak van een voetballer die gestalte mist. Wesley zat er niet mee. Hij vond het een eer aangesproken te worden als 'die kleine dondersteen'. In een filosofische vlaag mijmerde hij: "Ik voel me prettig zoals ik ben. Iedereen moet zichzelf mooi vinden. In de spiegel zal ik altijd eerst naar mijn knieën kijken. Of de ene niet dikker is dan de andere. Ik ben een voetballer, en dan is alles wat onder je hoofd zit belangrijker." Tja.

Voetballevens worden tegenwoordig genadeloos versoapt, ook dat van Sneijder. Hij heeft er natuurlijk zelf toe bijgedragen in zijn exhibitionistische verkering met Yolanthe. Deze week ging het gerucht dat hij na zijn huwelijk de naam van zijn vrouw toevoegt. Het wordt dan Wesley Sneijder Cabau. Het stel zou ook al een hondje hebben gekregen.

Ik moet nog vaak aan Rik De Saedeleer denken. Hem kon het absoluut niet schelen met wie Van Himst, Van Moer en Ceulemans het deden. En ook niet wie hun kapper was. Rik hield het droog op 4-4-3. Hij concurreerde in deskundigheid, niet in roddel. Die tijd is voorbij. Het voetbal is uit de handen van commentatoren geslagen. Horden van de showbizz hebben het overgenomen. Bal en man herleid tot amusement. Alles van het privéleven wordt uitgespit. Vrouwen, moeders, kinderen komen avondvullend in beeld. En als het effe kan ook nog een tante met een open ruggetje. Van 's morgens tot 's avonds De rode loper, maar dan op zijn Hollands.

Vergeleken met voetballers heeft Margriet Hermans een verborgen leven, terwijl de zangeres toch ook wat afgekakeld heeft over mannen, maagringen en haar flinke dochter. En over eenzaamheid in de politiek. Maar van Patrick Kluivert, Edgar Davids, Robin van Persie en John Heitinga weten we echt alles. Vaak in collaboratie met de slachtoffers van het ongegeneerde voyeurisme. En nee hoor, de favoriete kleur van lingerie van hun dames is geen geheim. Al wil het nog weleens wisselen, dames en lingerie. Soms zou ik willen roepen: geef de voetballers terug aan het voetbal. Aftandse nostalgie.

Vorige maand nog zei Louis van Gaal op een persconferentie voor honderden journalisten dat hij een 'warmbloedig mens' is. Dat kon iedereen aan zijn vrouw Truus vragen. Dat je het durft te zeggen tegen wildvreemden. Dus: ook de gediplomeerde ijzervlechter Louis van Gaal is overstag voor pulp en de Libelle. Nu Dick Advocaat nog.

Hugo Camps