dossier

WK voetbal 2010

Column Hugo Camps: Vrouwvolk gevraagd

21/06/10 10u51
  • Foto Tim Dirven
    Foto Tim Dirven
  •  Nu moet ik zeggen dat de Franse bondscoach Domenech er wel een beetje uitziet als een ‘fils de pute’, maar je mag het alleen denken. Anelka dacht hardop en dus: hop, het vliegtuig in  
Een beetje liplezer weet: het wemelt van de hoeren op een voetbalveld. Ook tijdens dit WK hoef je na een mislukte doelpoging maar even naar de speler te kijken en je ziet hem razen: puta, puta, puta. Het is het meest voor de hand liggende zelfbeklag in het internationale voetbal. Ontelbaar zijn de puta's die uit de mond kwamen van Hristo Stoitsjkov, de vroegere sterspeler van Barcelona. Hij regende ze voor zich uit, iedere wedstrijd. Romario kon er ook wat van. In het Nederlands elftal zijn de grootgebruikers: Sneijder, Robben, Heitinga en Van Bronckhorst. Jongens met een Spaans verleden. Een stopwoord, veel meer is het natuurlijk niet.

Hoerenjong gaat een stap verder: dan wordt het persoonlijk. Spitsen zeggen het weleens tegen hun mandekker, maar alleen fluisterend. Achter de hand. Een coach in de kleedkamer voor hoerenjong uitschelden, is natuurlijk niet te pruimen. Nu moet ik zeggen dat de Franse bondscoach Domenech er wel een beetje uitziet als een 'fils de pute', maar je mag het alleen denken. Anelka dacht hardop en dus: hop, het vliegtuig in. In de Franse kleedkamer komt het niet meer goed.

Er zijn ooit nog spelers naar huis gestuurd op een eindtoernooi. René Vandereycken (Mexico) is er een van. Op het EK '96 in Engeland mocht Edgar Davids inpakken. Bondscoach Guus Hiddink was de provocaties van de breed geornamenteerde middenvelder spuugzat. Nadat Davids hem getrakteerd had op de fijnzinnige uitnodiging: "Steek je kop in de reet van een andere jongen", kon de international het schudden.

Het was de tijd van de kabel. De donkere jongens van Oranje (Kluivert, Davids, Bogarde, ...) lagen in oorlog met hun bij Ajax beter betaalde ploegmaats Blind, Van der Sar en De Boer. De sfeer binnen het Nederlands elftal verziekte mee. Er werd zelfs apart gegeten. Het is pas weer goed gekomen toen Kluivert en de zijnen in het buitenland gingen voetballen. Vandaag is Oranje nog net geen idylle.

De clanvorming is helemaal weg, alle spelers zijn intussen meervoudig miljonair, de coach is een gerespecteerd dorpsfilosoof. En: er wordt gewonnen. Het Nederlands elftal heeft zich, zij het met matig voetbal, reeds gekwalificeerd voor de tweede ronde. Dat controlerend middenvelder Mark van Bommel tot nu toe de beste speler van Oranje is, zegt veel over het creatieve deficit. Commandovoetbal.

Zelfs dat hebben de Italianen niet meer in huis. De afgang van de Azzurri is een belediging voor de geschiedenis. Niet eens kunnen winnen van Nieuw-Zeeland: een hoerenjong legt meer eer in zijn leven. Het is een combinatie van slijtage en arrogantie, van individualisme en megalomanie. Eigenlijk hoort het hele elftal naar huis gestuurd te worden. En niet in business class. Lepra's.

Onze Engelse vrienden zijn er nauwelijks beter aan toe. Ik begreep dat er nog ultiem crisisoverleg wordt gevoerd. Om Wayne Rooney beter te maken? Het hoofd van Wayne zit al lang vol. Na een slopend seizoen kan er echt niets meer bij. Als het WK zich nog wil redden, moet het in de winter worden gespeeld. Als een soort elitaire winterstop. Aan het einde van een voetbaljaargang, nationaal, Europees en anderszins, is iedereen leeg, uitgeblust en der kameraden zat. Alleen met enig vrouwvolk in en om de dug-out zijn spelers nog een beetje op te winden. Nee, niet die van Nieuw-Zeeland: caféploeg. Hun vrouwen zitten al járen thuis.

Hugo Camps