Di Rupo wil vlug gaan

PS-voorzitter Elio Di Rupo heeft zijn coalitiekeuze al gemaakt. Zo beleefd als hij toenadering zoekt met N-VA-kopman Bart De Wever, zo beslist geeft hij Open Vld-voorzitter Alexander De Croo een draai rond de oren. En belangrijk: hij doet dat in aanvaardbaar Nederlands.

Di Rupo is bereid te onderhandelen over een staatshervorming die 'welvaart en stabiliteit geeft aan de Walen, Brusselaars en Vlamingen'. En daarvoor kijkt hij erg nadrukkelijk naar de N-VA van Bart De Wever, 'een respectabele politieke persoonlijkheid in Vlaanderen'.

Niemand anders verwoordt zo verfijnd zijn politieke wil als Elio Di Rupo. Natuurlijk acht de PS-voorzitter het nog "te vroeg" om te praten over kandidaat-premiers of over een regering die een afspiegeling is van de deelregeringen. Tussen de lijnen staat evenwel kristalhelder te lezen wat hij wil.

Ten eerste voor zichzelf. Di Rupo schakelde gisterenmiddag op zijn druk bijgewoonde persconferentie spontaan over van Frans naar Nederlands. Dat verliep eerst nog wat hortend, maar vervolgens beantwoordde de PS-chef alle vragen van Vlaamse journalisten vlekkeloos in hun eigen taal. Waar Di Rupo plots zijn taalkennis vandaan haalde? "Ik oefen elke dag een uurtje op mijn Nederlands en luister zo vaak als ik kan naar de VRT. Je hoort daar totaal andere dingen dan in de Franstalige media." Veel duidelijker kon Di Rupo aan Vlaanderen niet vertellen dat hij klaar staat als hij naar de Wetstraat 16 geroepen wordt. Al mochten we dat natuurlijk absoluut zo niet bekijken. "Het gaat nu nog niet over wie kandidaat-premier is. Ik weet ook niet of de Vlamingen per se willen dat de regeringsleider perfect Nederlands spreekt. Stel je voor dat je die eis naar Europa zou doortrekken. De Vlamingen willen vooral een staatshervorming, stabiliteit en capabele politici." En, o ja: "De socialisten zijn samen natuurlijk wel de grootste politieke familie in de Kamer, met samen 39 zetels, wat meer is dan een kwart."

Maar Di Rupo heeft ook al een idee over wat voor een regering er moet komen. In Vlaanderen en Franstalig België mag dan verschillend gestemd zijn, Di Rupo vindt die "sterke signalen niet noodzakelijk contradictorisch." "De Franstaligen hebben gekozen voor solidariteit en tegen egoïsme. Ze willen evenwicht en stabiliteit in de politiek terugvinden, opdat we weer met de echte uitdagingen van de mensen kunnen bezig zijn." En ook in Vlaanderen werd een duidelijk signaal gegeven, en wel voor een grote staatshervorming. Daar heeft Di Rupo alvast geen probleem mee: "Niemand kan ontkennen dat een staatshervorming noodzakelijk is. Voor ons is het institutionele een instrument, geen doel op zich. Hervormingen zijn een middel om de welvaart te verhogen van Walen, Brusselaars en Vlamingen."

Di Rupo weet ook al met wie hij de regering wil vormen om die staatshervorming mogelijk te maken. Voor het eerst sinds de stembusslag sprak hij de naam van Bart De Wever uit. Beide winnaars hadden gisterochtend overigens al een eerste contact en werden in de namiddag, uiteraard afzonderlijk, op het paleis ontboden. "Ik respecteer de persoon De Wever als een belangrijke Vlaamse politieke persoonlijkheid", zei Di Rupo. "Wij moeten samen praten. We zullen nu discussieren over ons programma en onze doelstellingen. Wat ik echt wil en hoop is dat er zo snel mogelijk een oplossing komt, met een regering die de meerderheid heeft in de twee taalgroepen in de Kamer. Wij willen een constructieve dialoog, en geen confrontatie."

Over de coalitiekleur blijft Di Rupo officieel nog vaag. In Franstalig België lijkt hij zijn keuze al gemaakt te hebben voor cdH en Ecolo, maar "we moeten nu afwachten wie van de Vlaamse partijen mee aan tafel wil gaan zitten." Al heeft de PS-voorzitter ook daar zijn gedacht over, blijkens zijn stevige uithaal naar Open Vld-voorzitter Alexander De Croo. "De beslissing van de voorzitter van Open Vld om de regering te verlaten is onbegrijpelijk. Ik heb die houding toen niet begrepen en ik zal ze nooit begrijpen. Daardoor zitten we nu met de grote verschillen in ons politiek landschap." Als Di Rupo mag kiezen - en wie zal hem tegenhouden? - dan kleuren de oppositiebanken straks blauw. (Bart Eeckhout)