IJsbeerwelpjes vallen als vliegen door opwarming Aarde

Door de opwarming van de Aarde moeten ijsberen steeds verder zwemmen op zoek naar land en ijs. Terwijl de beren zelf een aardig potje kunnen zwemmen - onderzoekers zagen een vrouwelijke ijsbeer maar liefst 687 kilometer afleggen in een trek - kunnen hun welpjes dat niet, met veel sterfte tot gevolg. Dat blijkt uit een onderzoek dat deze week werd voorgesteld op de International Bear Association Conference in Canada.

Enkele onderzoeksresultaten werden begin dit jaar al vrijgegeven, maar nu zijn er data van meer geobserveerde dieren. De ijsbeer die 687 kilometer zwom, deed negen dagen over de trip, ongeveer zes keer de afstand van Brussel tot de kust. Het vrouwtje begon de epische reis in de Beaufortzee, waar de ijsmassa krimpt als gevolg van de opwarming van de Aarde. De moederberen moeten daardoor verder zwemmen om het land te bereiken, wat rampzalig is voor hun welpen. Die van het vrouwtje in de studie waren alleszins dood toen onderzoekers de moeder opnieuw aan land zagen. Ze verloor ook 22 procent van haar lichaamsgewicht.

Ongewoon
Een ander geobserveerd dier zwom 12 dagen lang, maar vond onderweg blijkbaar plaatsen om te rusten. "We zijn vrij zeker dat de dieren deze grote afstanden vroeger niet hebben moeten afleggen, omdat trips van 687 kilometer door open water niet vaak voorkomen in de evolutiegeschiedenis van de ijsbeer," zegt co-auteur van de studie, Steven Armstrup, hoofdwetenschapper van de dierenrechtenorganisatie Polar Bears International. De man is ook de voormalige projectleider van het ijsberenonderzoek van de U.S. Geological Survey (USGS), de organisatie die het onderzoek leidde.

Gps
De onderzoekers rustten tussen 2004 en 2009 68 vrouwelijke ijsberen uit met een gps-halsband, en onderzochten verre zwempartijen - meer dan 50 km - van meer dan 50 beren. Die data werden dan samengelegd met de sterftecijfers van de welpjes. Vijf van de 11 moeders die nakomelingen hadden toen ze aan de lange zwemtochten begonnen, hadden er geen meer toen de onderzoekers de dieren opnieuw aan land zagen. Het is niet duidelijk of de diertjes verdronken in zee, of de inspanning van het zwemmen hen te veel werd, of dat het ijskoude water hen pas fataal werd toen ze opnieuw aan land kwamen.

Ramp
Tot 1995 was er veel meer ijs op de Beaufortzee, een erg belangrijke habitat voor de ijsberen door de overvloed aan zeehonden. De ijsmassa trekt zich nu honderden kilometers ver terug, zegt USGS-zoöloog George Dummer aan National Geographic News. Het onderzoek biedt alleszins rampzalige vooruitzichten voor de overlevingskansen van de ijsbeerpopulatie. De omstandigheden die de dieren dwingen lange afstanden af te leggen, lijken in de toekomst namelijk niet te zullen veranderen. (sam)