Schokkende documentaire helpt dolfijnen niet

Misselijk word je bij het zien van The Cove, over de bloedige slachtingen van dolfijnen in het Japanse Taiji. Maar twee jaar na de release en één jaar nadat de film de Oscar voor beste documentaire heeft gekregen, is er nog niets veranderd. Nieuwe beelden laten zien dat dolfijnen nog altijd met een speer doorboord worden en een minutenlange doodsstrijd moeten voeren.

Hoewel de Japanse autoriteiten na het verschijnen van The Cove verklaarden dat ze ondertussen een humanere slachtmethode hanteren, zijn sinds september alweer 670 van de beroemde zoogdieren gedood. Nog eens 150 dolfijnen zijn gevangen voor commerciële doeleinden.

Tussen dikke zeilen door zie je een man in kniehoog water die zich over een spartelende dolfijn buigt. Minutenlang drijft hij een speer door het lijf van het dier, dat hij daarna voor dood achterlaat. Maar de dolfijn blijft, temidden van zijn eigen bloed, nog spartelen en naar adem happen. Rondom proberen andere dolfijnen die in de inham bijeengedreven zijn in paniek en tevergeefs te ontsnappen. Japanners in bootjes wringen zich tussen de spartelende massa en geven de dieren een voor een de 'doodsteek'.

Het zijn de eerste beelden van wat in Taiji gebeurt sinds de documentaire over de dolfijnenjacht van Ric O'Barry, trainer van de beroemde dolfijn Flipper, uitkwam.

Ook dit jaar kleurt het water dus weer bloedrood in Taiji, een dorpje in het zuidoosten van Japan. Tot in 2009 had niemand er al van gehoord. Vandaag is de plek bij meer en meer mensen bekend als Dantes hel voor dolfijnen. Er lopen over de hele wereld petities tegen de traditionele jaarlijkse dolfijnjacht in Taiji.

In België wordt er nu ook één opgestart, met de bedoeling Japanners in ons land te sensibiliseren en tegen eind februari aan te kloppen bij de Japanse ambassade.

Lange doodsstrijd
Al decennia staat Taiji volledig in het teken van de visvangst en de dolfijnenjacht en de Japanse autoriteiten dulden geen kritiek op de methodes die worden gebruikt. Los van de vraag of de jacht nog nodig is - aangezien een minderheid van de Japanners dolfijn eet en het vlees besmet is met kwik - is het die jachtmethode die luidkeels wordt aangeklaagd.

Jaarlijks worden tussen september en december honderden dolfijnen in een inham gedreven. Ze worden daar een nacht vastgehouden en daarna gedood met een speer. De vissers planten hun speer net achter het ademgat van de dieren. Dat zou er volgens hen voor zorgen dat ze meteen dood zijn en niet lijden. De documentairebeelden van regisseur O' Barry, de nieuwe beelden en de getuigenissen van de activisten bij Sea Shepherd bewijzen echter het tegendeel. De methode blijkt een tergend lange doodsstrijd te veroorzaken.

Traditie en trots
De vissers en lokale autoriteiten doen er dan ook alles aan om wat in de inham gebeurt te verbergen, onder andere door het gebied af te sluiten met grote tentzeilen en opblaasbaar materiaal en door strenge bewaking in de buurt. Desondanks zijn Amerikaanse en Australische activisten er de afgelopen vijf maanden in geslaagd in Taiji een protestwake te houden en de details van de jacht nu naar buiten te brengen.

Een van de successen van het afgelopen jaar in de strijd tegen de praktijk kwam er toen er in juni minstens 600 Japanners in de regio naar The Cove gingen kijken. Ondertussen hebben enkelen van hen ook al protestacties opgezet. O'Barry is daar opgetogen over omdat het volgens hem het meest doeltreffend is wanneer de Japanners zelf hun stem verheffen.

Voor de dieren zelf is er voorlopig echter nog niets veranderd. Sinds september zijn er ongeveer 670 gedood in de controversiële inham. Nog eens 150 zijn gevangen genomen, wellicht voor een commercieel circuit waarin dolfijnen terechtkomen in dierenparken en dolfinaria over de hele wereld. Hoewel hij zelf door het grote succes van de tv-serie Flipper in de jaren zestig zelf aan de basis lag van dat circuit, geeft O'Barry nu volop kritiek op die handel. Hij zag met eigen ogen hoe het vermaak vooral dierenleed betekent.

O' Barry is nu van plan de burgemeester van Taiji, Kazutaka Sangen, met de nieuwe beelden van de slachtingen in Taiji te confronteren. Net zoals andere beleidsmakers in Japan, dat de jacht op jaarlijks 20.000 dolfijnen toelaat, verdedigt Sangen de praktijk door te verwijzen naar traditie en trots. "Wij zullen dit gebruik van onze voorouders doorgeven aan de volgende generaties. We zijn er trots op en daar zal kritiek van buitenlanders niets aan veranderen", zo liet Sangen optekenen.

Net daarom hopen O' Barry er vooral op dat Japanners zelf kritiek gaan uiten.


http://www.ipetitions.com/petition/dolfijnen/



SPRAAKMAKENDE DOCUMENTAIRES