Het lelijke gezicht van Kate's mooie jurk

Lady Catherine wordt geroemd om haar stijl en klasse, en dan vooral omdat ze betaalbare merken onder de aandacht brengt. Afgelopen week was het weer raak: de camel jurk van Reiss (200 euro) die Kate droeg bij de ontmoeting van de Amerikaanse First Lady Michelle Obama, raakte in no time uitverkocht. Maar de andere kant van die betaalbare mode is naar boven gekomen: de jurk wordt gemaakt in Roemeense sweat shops, door vrouwen die 1,25 euro per uur betaald krijgen. Dat kwam de Daily Mail te weten.

Reiss is een van de favoriete merken van de Duchess van Cambridge. Meteen toen de foto's van de ontmoeting uitlekten crashte de website. Nog geen 24 uur later waren de duizend geproduceerde 'Shola'-jurken uitverkocht, om tegen woekerprijzen door te verkopen op eBay. Reiss heeft al laten weten nog eens 600 exemplaren van de jurk te laten maken. Supermarktketen Tesco heeft zich al geëngageerd om een kopie van 40 euro op de markt te brengen.

De werkelijke kostprijs
De kopie blijkt niet zoveel duurder dan de werkelijke prijs van het origineel: 20 euro. Marketing, verzendingskosten en materialen drijven de uiteindelijke winkelprijs de hoogte in. De maakprijs is zo laag door één belangrijke beslissing: om de naaisters extreem weinig te betalen.

Minimumloon... of niet?
Zelfs in vergelijking met andere textielwerkers in Oost-Europa verdienen deze naaisters minder dan gemiddeld. Zelf geloven de arbeiders dat ze goed af zijn omdat hun maandloon (200 euro) meer is dan het Roemeense minimumloon, geschoolde arbeiders zouden zelfs meer krijgen dan het Roemeense gemiddelde.

Maar uit de cijfers blijkt dat ze 30 euro minder verdienen dan het gemiddelde nettosalaris in de Roemeense textielsector.

Rimcor Ex
In een arme voorstad van Boekarest werken 170 mensen in een stevige en goed bewaakte textielfabriek Rimcor Ex.  Juliana Haita (44) is er een van. Ze werkt al vijftien jaar lang kledingsstukken af inwerkomstandigheden die ze omschrijft als goed, het loon als normaal. Al moet ze wel toegeven dat het gebouw oververhit raakt in de zomer, al krijgen de werkers dan wel een half uur extra pauze.

De werkster wist nauwelijks wie prins William en Kate waren, maar was zeer tevreden toen ze de jurk zag. "Het is leuk om te zien dat iets kleins dat ik doe, getoond wordt voor de hele wereld." 

Ethische eisen
De werkomstandigheden in de fabriek mogen dan normaal zijn (ook de arbeidsinspectie eerder deze week merkte niets op), critici merken op dat Oost-Europa voorlopig lijkt te ontsnappen aan de ethische eisen die opgelegd worden aan sweatshops in Azië.
Reiss is er trots op 'volledig in Britse handen te zijn', en ook Kate zelf heeft het haar missie gemaakt om de Britse mode-industrie te steunen. Maar is dit wel de goede manier?

Background check
"De steun van Kate voor de Britse merken gaat ten koste van overzeese arbeiders", argumenteert Greg Muttitt van de armenorganisatie War on Want. "Als Kate echt de Britse mode wil steunen, zou ze zeker moeten zijn dat de mensen die de kleren maken er ook van kunnen leven."

De consument
Het is niet de eerste keer dat 'goedkope' en 'betaalbare' modemerken onder vuur liggen voor de manier waarop ze hun arbeiders behandelen. Vaak kwam er kinderarbeid aan te pas, en de goedkope mode blijkt ook verre van ecologisch verantwoord. Maar zal de consument bereid zijn meer te betalen voor ethisch en ecologisch verantwoorde kledij? Velen vrezen dat het te laat is, en dat mensen gewend zijn geraakt aan de gemakkelijke en goedkope mode. (edp)