Bart De Wever: "Wat we zelf doen, doen we niet beter"

dm 11 juli N-VA-voorzitter Bart De Wever heeft zich in zijn 11 juli-toespraak vanavond opvallend scherp getoond voor de Vlaamse regering, waar ook zijn eigen partij deel van uitmaakt. "De moeilijkheid om vast te houden aan beslist beleid, de bestuurlijke drukte en de regeldrift creëren een rechtsonzekerheid die het vrije initiatief en de ontplooiing van de Vlaming in de weg staan. Dat kan niet", klonk het fors.

De Wever sprak vanavond in De Warande naar aanleiding van de Vlaamse feestdag. Hij koos ervoor de staat van Vlaanderen op te maken, startend van het adagium "wat we zelf doen, kunnen we beter doen". Maar de N-VA-kopman was niet mals. "Gaandeweg gingen we het anders zeggen: 'Wat we zelf doen, doen we beter'. En dat is fout."

Middenmotor
"In Vlaanderen hebben we soms te kampen met een haperende politieke besluitvorming en een gebrek aan consequente uitvoering van wat beslist is", vindt De Wever. En niet alleen België kent een veelheid aan bestuurslagen en een groot en log overheidsapparaat. "Ook Vlaanderen is in dat bedje ziek. Ooit was Vlaanderen een Europese topregio, met een hoge arbeidsproductiviteit, een substantieel marktaandeel in de wereldhandel en een concurrentievermogen dat conjunctuurbestendig was. Vandaag zijn we hoogstens een goede middenmotor die in een dalende lijn zit", vervolgde De Wever. De "goednieuwsshow van sommigen" slikt hij niet.

Federaal probleem
Toch heeft hij ook wat goede woorden voor de Vlaamse regering. Het versnellen van de vergunningsprocedures, de activering tot 58 jaar, de vraaggerichte loopbaanbegeleiding en de afslanking van het personeelsapparaat kan hij wel smaken. Maar het is noodzakelijk op die weg voort te gaan, onderstreept De Wever. Bovendien ligt het probleem volgens de N-VA'er grotendeels op federaal niveau. Structurele hervormingen blijven hoognodig. Zo moet de arbeidsdeelname omhoog, moeten de loonlasten omlaag, moeten alle begrotingen in evenwicht, moet de sociale zekerheid gesaneerd, moet de index hervormd en moet de overheid efficiënter. De reeds getroffen federale maatregelen overtuigen De Wever echter allerminst.

Ironie
Hoe dan ook is onze groei slechts te danken aan de Duitse locomotief, beseft hij. "Maar Duitsland is nu net de grote boeman van degenen die zich hier zo graag op die groei benoemen. De Duitse hervormingen worden hier net door hen met alle macht tegengehouden", hekelde De Wever. "Ik hoop dat u even hard van die ironie kan genieten als ikzelf." En ook de Europese evoluties stemmen De Wever pessimistisch. "Het besef groeit dat de Europese Unie een België in het groot aan het worden is. De Duitsers stellen volkomen terecht dat zij niet financieel moeten opdraaien voor de landen die niet op tijd de nodige sociaaleconomische hervormingen hebben doorgevoerd", ziet De Wever opvallende gelijkenissen met Vlaanderen. Voor beide niveaus zullen de komende jaren volgens hem bepalend zijn.

Confederalisme
De Wever kan naar eigen zeggen dus "niet anders dan concluderen dat we er niet goed voorstaan." Van vijf voor twaalf is voor hem al lang geen sprake meer. "De wekker is intussen luidop afgegaan. Maar de PS blijft nog steeds rustig doorslapen en alle wezenlijke hervormingen blokkeren." Na de verkiezingen van 2014 wil De Wever dan ook "geen gerommel in de marge" meer. Dan wil hij het confederalisme doorvoeren en "het zwaartepunt van het beleid écht naar de deelstaten verhuizen". Want de zesde staatshervorming staat volgens hem slechts bol van de nieuwe privileges voor de Franstaligen, kost handenvol geld en "minoriseert" de meerderheid. "Dit is totaal onaanvaardbaar. Tot hier en niet verder", besloot hij.