Belgisch leger lust asielzoekers niet

De interne nota van Defensie voor de opvang van daklozen in de kazernes staat vol rigide richtlijnen. De socialistische vakbond begrijpt dat het leger zijn voorzorgen neemt, maar 'het gaat toch niet om leprapatiënten?'

De richtlijnen zijn afkomstig van de stafchef Charles-Henri Delcour, de CEO van het leger, en van brigadegeneraal Danielle Levillez. Ze werden opgesteld eind november, toen beslist werd dat het leger ook deze winter nog voor opvang moet zorgen. Er wordt in deze interne nota's erg nauwkeurig bepaald wat de militairen wél en niet mogen doen voor de daklozen. "Zo weinig mogelijk personeelsleden zullen in contact komen met de daklozen", schrijft de brigadegeneraal. "Het personeel zal ingelicht worden over de risico's waaraan het wordt blootgesteld (...) Het aantal lokalen dat door de daklozen gebruikt wordt, wordt ook beperkt tot het minimum."

's Avonds krijgen de daklozen en asielzoekers een warme maaltijd, maar die stelt niet veel voor: het leger voorziet koffie met melk en suiker of soep, wafels en brood met boter en jam. "De organisatie van de opvang moet toelaten alleen maar deze snack aan te bieden. Geen enkele terugbetaling voor andere goederen zal uitgevoerd worden", schrijft Delcour.

Voor de organisaties die de daklozen daadwerkelijk opvangen in de kazernes zijn de restricties ook niet min. "De aanvragende organisaties zijn verplicht een deftige en permanente omkadering te voorzien gedurende hun aanwezigheid in de militaire kwartieren", stipuleert Delcour nog. "Indien deze voorwaarde niet ingevuld wordt, zal de toegang tot het kwartier niet toegelaten worden." Alle schade aan het beddengoed moet ook door deze organisaties betaald worden. Dat beddengoed moet aan het einde van de opvang allemaal gewassen en gedesinfecteerd worden, eveneens op kosten van die organisaties.

In een risicoanalyse van de marinebasis van Zeebrugge gaat de legerleiding nog een stapje verder. Daarin staat letterlijk dat "alle branddeuren worden gesloten en de deuren met toegang tot de administratieve zone van een slot worden voorzien".

'Geen warmte'
De socialistische vakbond stoort zich "aan het belerend vingertje van de legerleiding". "Ik mis warmte", zegt Dirk Deboodt (ACOD Defensie) onomwonden. "Defensie biedt dan wel hulp aan in deze koude winterdagen, het blijft erg pover wat de militairen uiteindelijk echt doen. Het gaat toch om sukkelaars en niet om leprapatiënten?"

Dat defensieminister De Crem (CD&V) niet happig is op de opvang van daklozen, is een publiek geheim. Voor het transport van en naar de kazernes wil hij niet instaan omdat dit "niet tot de kerntaken van Defensie behoort". De CD&V'er doet er ook alles aan om de humanitaire taken van het leger te beperken zodat alle geld, tijd en energie naar de buitenlandse missies kan gaan. Na enig armgewring stelt Defensie in totaal wel 3.510 plaatsen ter beschikking voor de opvang van asielzoekers en daklozen.

Bij het leger geven ze geen commentaar over de crisisopvang omdat die onder de voogdij valt van staatssecretaris Maggie De Block (Open Vld). De richtlijnen van de stafchef, zo valt te horen, zouden geenszins te maken hebben met minachting voor de daklozen of asielzoekers, maar wel met hygiëne en veiligheid.