Oorlog om senaatszetel tussen Kim Geybels en N-VA

Wie meende dat Kim Geybels in stilte om haar ontslag zou treuren, heeft fout gedacht. De ex-senator eist via een vlammende brief van haar advocaat haar zetel in de Hoge Vergadering terug op. Als de spoedarts uit Lummen haar plek in het pluche niet terug krijgt, komt er een rechtszaak.

De N-VA, die overduidelijk de buik vol heeft van haar voormalige jongerenvoorzitter, wordt in de brief afgeschilderd als een partij zonder mededogen of menselijkheid. Senaats voorzitter Danny Pieters dreigt met een klacht wegens laster en eerroof.

Heeft de N-VA eventjes fout gedacht. De partij hoopte dat met het snelle ontslag van Geybels de storm over haar tumultueuze reis naar Bangkok wel zou gaan liggen. Dat Geybels in de coulissen zou verdwijnen en dat ze de partij geen negatieve publiciteit meer zou bezorgen in deze politiek erg delicate tijden. Niet dus.

Senaatsvoorzitter Danny Pieters, intussen ook tot koninklijk bemiddelaar gekroond, ontving gister een wel heel vervelende brief van Geybels' raadsman Filip Van Bergen. Onder de hoofding 'België, democratische rechtsstaat?' vecht de advocaat met veel gevoel voor drama het ontslag aan van zijn cliënte en eist hij haar plaats in het pluche weer op. De partij zou Geybels aan de kant geschoven hebben omdat "succes in een kort kleedje voor sommigen moeilijk verteerbaar is". Senator Geybels is niet perfect, voegt hij er nog aan toe, maar "van een politicus wordt ook geen perfectie geëist".

Druk van De Wever
Als Geybels haar zitje niet terugkrijgt, dreigt haar advocaat met een proces. "Want een gedwongen ontslag is geen ontslag uit vrije wil", zo schrijft hij. "Het ontslag is derhalve manifest onwettig. Elk basisrecht op verdediging werd haar ontnomen door de partij." De advocaat geeft toe dat het moeilijk zal zijn om die dwang te bewijzen, omdat het gesprek niet werd opgenomen of opgetekend, maar haalt er "de Belgische kranten" bij die "allemaal hebben geschreven dat ze tot ontslag gedwongen werd".

Geybels betrekt voor het eerst ook voorzitter Bart De Wever bij de hele affaire. Tot nu toe werd aangenomen dat alleen fractieleidster Liesbeth Homans en Senaats voorzitter Danny Pieters aanwezig waren bij het ontslaggesprek, Geybels insinueert dat ook De Wever haar onder druk zette, en zelfs chanteerde. "Bij het eisen van dit ontslag werd meermaals herhaald dat, indien ze haar ontslagdocumenten niet zou ondertekenen, de N-VA niet zou nalaten haar onmiddellijk uit de fractie te verwijderen en haar professionele carrière te schaden. In België wordt zulks chantage genoemd." In de hele brief wordt de N-VA afgeschilderd als een meedogenloze en haast onmenselijke partij. "Wie mogelijk enige imagoschade toebrengt aan de partij wordt onverbiddelijk en zonder enig recht op een correct proces aan de kant gezet", schrijft van Bergen even verderop.

Vriendjespolitiek
Poets wederom poets, moet Geybels gedacht hebben. Als de partij mij van vriendjespolitiek beschuldigt, dan doe ik hetzelfde. "Over vriendjespolitiek gesproken. Wie wordt er aangeduid als opvolger van senator Geybels? Juist ja: Piet De Bruyn, een trouwe kompaan van de Senaatsvoorzitter, afkomstig uit diezelfde afdeling Vlaams-Brabant." Ook elders in de brief richt ze haar pijlen op Pieters. De dubbele functie van de N-VA'er slash Senaatsvoorzitter wordt zwaar op de korrel genomen; Geybels beschuldigt Pieters zelfs van belangenvermenging en misbruik van zijn bevoegdheid. "De retorische vraag rijst of een voorzitter van de Belgische Senaat, die kennelijk handelt in het uitsluitende belang van één politieke fractie en bijna als een marionet kan worden gestuurd door zijn partijvoorzitter, wel geschikt is voor die functie."

Aantijgingen die Pieters niet zomaar laat passeren. Sec meldde hij in een persbericht dat Geybels haar ontslagbrief ondertekend heeft terwijl hij, de griffier en een vertrouwenspersoon erop stonden te kijken en dat hij overweegt om stappen te ondernemen tegen haar beschuldigingen 'wegens laster en eerroof'.

Zetelen als onafhankelijke
N-VA heeft duidelijk schoon genoeg van de ex-senator. "Wij hebben gedaan wat we moesten doen", luidt het haast wanhopig op het hoofdkwartier. "Wij hebben haar tijdens dat bewuste gesprek niet onder dwang gezet, wij hebben haar zelfs herhaaldelijk gevraagd of ze echt wel ontslag wou nemen. Wat wil ze hier eigenlijk mee bereiken?" Als Geybels haar ontslag wil aanvechten, is dat voor de partij een zaak voor de Senaat. Tot de fractie van de N-VA zal ze in ieder geval niet meer mogen behoren. "Wij hebben haar vorige week uit de fractie gezet", luidt het nog. "Als ze toch nog wil zetelen, zal het als onafhankelijke zijn."

Ook de juridische dienst van de Senaat is niet geneigd om op Geybels' verzoek in te gaan. Volgens de juridische experts van de Hoge Vergadering is haar ontslag "onherroepelijk en definitief". Ze zou haar ontslag kunnen aanvechten in de rechtszaal, maar dat proces zou haar alleen een schadevergoeding kunnen opleveren. "Haar job zou ze er zeker niet mee terugkrijgen," zo luidt het. "Verkozen zijn geeft nu eenmaal geen eigendomsrecht op een zetel", zo klinkt het. Meer zelfs, Piet De Bruyn zou volgens de juridische experts van de Senaat momenteel evenveel recht hebben op het felbegeerde zitje als de ex-senator.

De Leuvense professor Publiek Recht Paul Van Orshoven volgt dezelfde redenering. "Haar ontslag was een eenzijdige beslissing. Geybels beschikte zelf over haar mandaat en ze heeft het zelf teruggegeven. Als ze daar werkelijk toe gedwongen werd, als ze bedrogen en bedreigd werd, zal ze dat bovendien maar heel, heel moeilijk kunnen bewijzen." (Tine Peeters)