Meelezer over Chris De Stoop

Johannes Vanneste over Chris De Stoop:

Chris De Stoop kennen we al langer als de auteur en journalist die toch wel enig onderzoek verricht voor hij iets neerpent. Ook dit boek is weer zo'n staaltje van puur journalistiek vakmanschap: hij sprak met de betrokkenen, kreeg uitzonderlijk inzage in de dossiers, en reisde Muriel achterna tot in Irak. Verhalend en tevens non-fictie, ideaal voor de lezer die weer nooit weet te kiezen welk genre te kopen in de boekhandel.

Al vanaf de proloog kan men zich echter wel ergeren aan één iets dat doorheen heel het boek heen loopt: de letterlijke vertalingen van het Arabisch naar het Nederlands die correct zijn, maar waarbij niet wordt vermeld dat uitspraken zoals 'en de gunst en genade van God' of 'lof zij God' of 'God is groot' vaste uitdrukkingen zijn die iedere Arabischsprekende gebruikt. Dit soort uitspraken zijn literaire conventies zoals 'how do you do'. Als je dit niet weet, kun je zo'n uitdrukkingen mis interpreteren. Een voetnoot zou al wonderen doen.

Afgezien van dit kleine puntje is het een steengoed boek in zijn genre. De schrijver oogde ernaar (en slaagde er ook in) objectiviteit te bewaren en niet in clichés te hervallen door de leefwereld en achtergrond van het hoofdpersonage - Muriel Degauque - weer te geven zoals hij is. Hierdoor wordt je in de wereld gezogen van het salafisme, een strekking binnen de Islam die zich inspireert op de eerste generaties moslims in de begintijd van de Islam. Er geldt maar één wet, en dat is die van Koran enerzijds en die van de Hadith (de levenswijze van de profeet Mohammed) anderzijds. We zien hoe Muriel er toe gekomen is om op die sobere en respectvolle manier te leven. Respectvol voor de gelovige medemens, maar in mindere mate voor de groep van ongelovigen, waar ze zelf ook ooit toe behoorde. In die mate zelfs, dat ze diep overtuigd geraakt van de jihad, de heilige oorlog, die gevoerd wordt tegen diegene die schade toebrengen aan grond dat volgens hen enkel toebehoord aan moslims. Een daad die door moslims overal ter wereld anders wordt beoordeeld, zij het slecht, zij het goed.

Het boek is licht anachronistisch opgebouwd, waardoor de lezer soms in verwarring kan geraken wanneer wat terug gebeurd was en door wie. Maar deze opbouw heeft ook zijn positieve kant, namelijk dat niet alles te vroeg verklapt wordt en je een zekere spanning, nieuwsgierigheid en zelfs sympathie voorgeschoteld krijgt. Het leest vlot en zit doorspekt met de culturele eigenheid van de salafistische Islam zoals die geïnterpreteerd wordt door moslims in Sint-Joost-ten-Node. Soms zitten er zelfs oude kortverhaaltjes in waar moraal tussen de regels te lezen is. Het zit overvol weetjes en feiten die echt gebeurd zijn (soms tot het bizarre en ongelofelijke toe). Het boek doet je achteraf vooral nadenken. Nadenken over hun oorlog, maar zeker en vast ook over de Westerse. Het is verre van zwart-wit, gemakkelijk, dichtbij en veraf.

Een aanrader voor diegene die eindelijk eens het niet-oppervlakkige verhaal wil weten achter de dagelijkse nieuwstelexen die uit Bagdad komen. Hier krijg je namelijk het gehele en indrukwekkende plaatje te zien.