Geen wolkje aan de lucht in Groenland

Op DeMorgen.be blogt reisjournaliste Debbie Pappyn over de kunst van het reizen. Reisnieuwtjes die je nergens anders leest, tips en tricks voor tijdens het reizen en persoonlijke bedenkingen over het steeds onderweg zijn. Happy travels!

"Pak warme kleren mee, liefst wind- en waterdicht, een muts, handschoenen en goeie wandelschoenen." Voor mijn vertrek naar Groenland vroeg ik aan verschillende outdoor-experts en reisagenten wat voor weer ik moest verwachten. "Regen, mist, koude zeewind en temperaturen tussen nul en maximum vijftien graden", was het antwoord. Geen zomer zoals wij die gewend zijn dus.

Pardon? Hadden we het toen wel over dezelfde bestemming? Sinds we hier geland zijn, nu bijna tien dagen geleden, is het bijna constant blauwe lucht en temperaturen tussen 10 en 25 graden. Mijn zonnebril staat in mijn zongebakken gezicht gebrand alsof ik een weekje gesnowboard heb op tweeduizend meter hoogte.

We hebben hier meer zonuren toen we een maand geleden in het zuiden van Italië verbleven. Hier is geen wolkje aan de lucht. De enige keer dat ik regendruppels zag, was toen we met het schip vrij ver in zee vaarden. De Groenlanders genieten buiten op bankjes van de zon, hun sneeuwscooters wachten bedekt met zeilen op de volgende winter. Nu zijn fietsen en quads de populairste vervoersmiddelen.

Mijn dikke winterkleding zit nog netjes opgeborgen in mijn valies. Alleen 's avonds bijt de koelere zeewind en moet ik iets warms aantrekken. "Je zal jouw warmere kledij wel kunnen gebruiken op IJsland", grapt een Groenlandse gids, wanneer hij hoort dat we na Groenland naar het buureiland vliegen.

Maar er is toch één kledingsstuk dat ik niet meer kan missen: een lichtgewichtje van een zachte water- en winddichte sweater van het outdoormerk Patagonia. Het hebbeding kan in een bolletje worden opgevouwen maar heeft ondanks zijn minimale omvang magische eigenschappen.

Het geheim zit hem in de primaloft, een synthetisch microfiber dat de gewone dons vervangt. Deze superisolerende stof werd in de jaren 1980 voor het Amerikaanse leger ontworpen en kan nu ook - hoera - door de gewone sterveling als outdooroutfit worden gebruikt.

Wanneer ik met mijn hightech pulletje door de stoffige straten van Kangerlussuaq wandel, passeert een zongebruinde local met een gillet in zeehondvel. Smaken verschillen.

Debbie Pappyn