dossier

Al Dente

Mes & Vork: La Luna

11/03/10, 11u23

Koken met de handrem op

Met een toen nog spraakmakend strak, uitgepuurd designinterieur was La Luna midden jaren negentig zijn tijd ver vooruit. Het restaurant bracht de sobere maar warme sfeer van de chique Londense West End-restaurants naar de Antwerpse Leien. Kosmopolitisch koken was toen hot.

  •  De chef lijkt zich in sommige gerechten opvallend braaf op te stellen  
Chef Dirk De Koninck had midden jaren negentig afscheid genomen van burgerkeuken en fluisterdecor. De bevlogen restaurantondernemer en designgoeroe Sir Terence Conran gold als het lichtend voorbeeld. Internationaal, eigentijds, mondain en toch laagdrempelig waren de buzzwords. La Luna werd qua vorm en inhoud een schot in de roos en gold zelfs in de zelfverklaarde wereldstad als grensverleggend. De Koninck ging verstandig om met het succes. Hij hield de prijzen onder controle. Dankzij een coherente marketingmix bewees hij dat de levensduur van zijn zaak duidelijk beter tegen de tand des tijds gewapend is dan vele La Luna-klonen. Halfweg vorig decennium kreeg hij van de rode gids 'voor zijn verzorgde menu voor een schappelijke prijs' een Bib Gourmand. Een erkenning die duidelijk deugd deed maar De Koninck schafte na enkele jaren de te goedkoop geprijsde menu om bedrijfseconomische redenen af. Zijn menu bleef echter correct geprijsd.

Het interieur van Jean De Meulder geldt nog altijd als één van de meest geslaagde in de stad. Vorig jaar kreeg hij verrassend een ster toebedeeld. Zelfs trouwe fans die bij hem omwille van de constante hoge kwaliteit reeds jaren maandelijks over de vloer komen, keken raar op. Voor zijn bereidingen grasduint De Koninck nog steeds in de meest smakelijke internationale keukens. Hij heeft duidelijk een voorkeur voor de Italiaanse en Japanse eetcultuur. Ondertussen hebben heel wat chefs de sterke punten van die keukens ontdekt.

De Koninck lijkt zich in sommige bereidingen opvallend braaf en conservatief op te stellen. Alsof hij bang is om de verfrissende en smaakrijke accenten van die keukens vrij spel te geven. Zijn bereidingen zijn lekker maar zouden door iets meer punch en nervositeit ook echt kunnen beklijven. Voorbeeld is zonder meer correct zelfgemaakte ravioli van ganzenlever (25 euro). Hij zorgt ervoor dat de verwerkte foie gras zijn sappigheid behoudt en met champignons, sjalot en ruim geschaafde zwarte truffel en geraspte parmezaan rijkelijk en klassiek omringd wordt. Alleen de romige en te zware saus die alle elementen moet verbinden, staat in contrast met het eigentijds ogend concept. Hier zou bijvoorbeeld een intense infusie of lichte vinaigrette met jazzy toetsen het geheel naar een intens smaakrijker en lichter niveau kunnen tillen. Vooral de Japanse keuken bulkt van de middelen om dergelijk effect te sorteren. Ook in de strakke themacompositie rond uitmuntend lekkere verse gepelde garnalen laat de chef open expressiekansen onbenut (23 euro). Brave puree van avocado, weliswaar aangenaam geparfumeerd met verse koriander, mist gloed en punch van echte guacamole en ook de tomaat kon een natuurlijke smaakversterker gebruiken. Minikroketjes en het soepje van garnalen hadden gelukkig geen last van schuchterheid.

Nogmaals, De Koninck werkt met prima producten, geeft ze een dito behandeling maar lijkt zichzelf in de afwerking te veel in te houden. Dat ondervonden we ook in een mooi vegetarisch hoofdgerecht opgebouwd rond gestoofde groenten en afgewerkt met crèmes en gels van een gevarieerd aanbod aan groenten (24 euro). Lekker en braaf. Strak zoals het interieurdesign. Onvoldoende bezield. Hier kan de Zuid-Italiaanse keuken toch subtiel wat elementen aanreiken? Zo'n aanpak zou de gerechten ook wat lichter kunnen maken. De Koninck lijkt echter met de handrem bergop te willen rijden. Bij zeer fijne gerookte paling uit de Oosterschelde geeft hij om de rijke vettigheid te counteren onder meer gemarineerde komkommer en tzatziki. Maar ook in dit gerecht doseert hij kruiden en zuren te voorzichtig waardoor het verhoopte verfrissende smaakeffect niet volledig tot zijn recht komt. En waardoor alles meer contemporain oogt dan het in werkelijkheid smaakt. (Willem Asaert)

La Luna
Italiëlei 177, 2000 Antwerpen, 03/232.23.44
Zaterdagmiddag, zondag en maandag gesloten
www.laluna.be
mailIcon print | Meer bookmarks |
Aan het laden...