Koningskoppel moet euro redden

De Franse president Nicolas Sarkozy en de Duitse bondskanselier Angela Merkel moeten elkaar vandaag diep in de ogen kijken. De markten anticiperen met spanning op hun overleg, maar de tegenstellingen zijn groot. Geruststellende acties zijn nochtans welkom. Wereldbankvoorzitter Robert Zoellick vraagt zich af of de Europese probleemlanden er ooit nog bovenop komen.

De markten zijn haastig op zoek naar houvast en hopen die straks te vinden bij Merkel en Sarkozy. Het duo mag niet teleurstellen, zo beseffen ze ook zelf. Ze hielpen de geruchten dat ze het zullen hebben over de lancering van euro-obligaties daarom nog snel de wereld uit. De Duitse politici houden de ontwikkeling van één Europese obligatie, in plaats van verschillende nationale varianten, nog altijd koste wat het kost van de crisisagenda. Euro-obligaties zouden namelijk de rente van de Duitse lening opdrijven.

Merkel en Sarkozy zullen het volgens de officiële berichten vandaag hebben over gezamenlijke voorstellen voor het bestuur van Europa. Ze brengen daar later verslag over uit bij Herman Van Rompuy, de voorzitter van de Europese Raad. Onder andere de oprichting van een Europese begrotingsautoriteit en het lanceren van geïntegreerde fiscale maatregelen liggen waarschijnlijk op tafel. Net als de rol die Van Rompuy moet krijgen. Maar het wordt moeilijk om Merkel en Sarkozy op één lijn te krijgen.

Beiden moeten ze hun populariteit in hun thuisland opkrikken. Ze kunnen zich dus niet permitteren te veel toegevingen te doen die niet stroken met hun nationale politieke carrière. Opvallend genoeg verkiezen de Fransen de manier waarop Merkel de crisis aanpakt boven die van Sarkozy. Uit een rondvraag van Le Parisien blijkt dat 46 procent van de ondervraagde Fransen vertrouwen heeft in Merkel. Amper 33 procent van hen vertrouwt Sarkozy. Hij is voorstander van een doorgedreven integratie van de Europese economie.

Zo kijkt de Franse president bijvoorbeeld anders naar het noodfonds, dat vandaag heel waarschijnlijk ook op de agenda staat. Hij wil vooral dat het fonds kan groeien. De 440 miljard die het nu omvat, is niet voldoende om de problemen in grote Europese landen op te vangen. De uitbreiding van het fonds betekent wel dat de schuldgraad van de eurolanden stijgt. Daar is Duitsland allesbehalve tuk op.

Ook de inbreng van de banken bij de schuldherschikking van de Europese landen in moeilijkheden is nog een twistpunt tussen Duitsland en Frankrijk. Merkel trekt de banken het liefst helemaal mee in het bad, Sarkozy reageert voorzichtiger.

Met de wonderoplossing komt het koningskoppel daarom wellicht niet, maar de druk groeit. De bezorgdheid over de Europese schuldencrisis is volgens Wereldbankvoorzitter Robert Zoellick veel groter dan die rond de kredietverlaging van de VS. "De wereldeconomie gaat een nieuwe en gevaarlijkere fase in door de schuldencrisis in Europa. Dit is niet hetzelfde als in 2008", zegt Zoellick.