Nieuw recept met juiste cuisson: 'Komen eten' op VIER ****

dm review We hielden ons hart vast. Komen eten zonder de jolige commentaarstem van Peter Van Asbroeck? Wat blijft er nog van uitlachtelevisie over als je het uitlachen schrapt? Veel, wonderwel.

Je merkte het meteen aan de kunstig geanimeerde begingeneriek: Komen etenop VIER moet meer klasse uitstralen. Van brasserie met morsige tafels naar sterrenrestaurant, zeg maar. Vreemd leek het op voorhand dat de groezelige figuur van Iwein Segers daartoe zou moeten bijdragen, maar het bleek een gouden zet. En niet alleen omdat Segers een stuk minder groezelig overkomt als hij het petje van comedian niet op heeft. In de eerste aflevering ging hij op bezoek bij ene Myagi, een 22-jarige zenuwpees met horeca-ervaring. Hij weerstond de verlokking er een one man show van te maken en leek zowaar oprecht geïnteresseerd in wat de jongeman te vertellen had. Hij maakte grapjes, uiteraard, maar gaf ook Myagi de kans gevat uit de hoek te komen. Respectvol en warm waren duidelijk de codewoorden die Jan Eelen, de Woestijnvisser die de grote hervorming van Komen eten uittekende, hem had meegegeven. Dat bleek ook uit Segers' commentaar, dat zich beperkte tot behoorlijk droge mededelingen. Weg steken onder water à la Van Asbroeck.

Weg ook het intermezzo waarbij de kandidaten in het huis van de gastheer of - vrouw mogen rondsnuisteren. En terecht. Wel bleven de beelden van het etentje verweven met het commentaar van de gasten achteraf, in deze versie geleverd in de auto op de terugweg. Het moet toch een beetje snedig blijven, moet Eelen gedacht hebben. En dat bleef het ook. Ene Ciendy ontpopte zich tot de moeilijke tante van dienst, terwijl de rondborstige blondine Solange de relativerende lolbroek bleek ("Als ik zelf moet koken, begin ik met een valium of drie"). Een aandoenlijk klungelige gastheer die uit beroepsmisvorming omstandig uitleg gaf bij elk gerecht en zijn gasten maar bleef aanspreken met "meneer" en "mevrouw", deed de rest.

Komen eten, nieuwe stijl, is reality met een stevige Man bijt hond-injectie en smaakt naar meer. Enig minpuntje: de drastisch ingekorte puntentelling op het eind. Komen etenzonder de gevleugelde woorden "Voor sfeer en gezelligheid een welverdiende ..." - inmiddels zowat Vlaams erfgoed: het is wennen.