Mijn restaurant: Kroniek van een aangekondigd vertrek

Ruim twee weken geleden werd aangekondigd dat de jury van het programma 'Mijn Restaurant' de Oost-Vlaamse deelneemsters Catherine en Inge uit het programma zette. Vanavond konden we deze kroniek van een aangekondigd vertrek ook met eigen ogen aanschouwen. De opnames lopen namelijk een beetje voor op de uitzendingen.

De beslissing was een primeur voor het programma, en werd eerst op onbegrip en ongeloof onthaald. De jury, en zeker voorzitter Peter Goossens, kreeg veel kritiek te slikken. Maar de voorbije weken werd duidelijk waarom Catherine en Inge uit het programma zijn gezet. Het vlotte niet meer tussen de vriendinnen, werkelijk elke beslissing was voer voor urenlange discussies. Herhaaldelijk gaf Catherine aan dat ze er genoeg van had.

Nul passie
Inge, die nochtans tien jaar horeca-ervaring heeft, en juriste Catherine vielen ook al op door gebrek aan talent en flair. Inge slaagde er niet in op een juiste manier te communiceren met het zaalpersoneel, Catherine toonde nul passie in de keuken. "Je hebt er geen zin meer in hé, Catherine", merkte managementexpert Peter De Prins op. "Nee", klonk het kordaat, "Genoeg is genoeg."

Unaniem besloten
Een boodschap waar de jury niet doof voor bleef. Ze gaven de twee vriendinnen al een waarschuwing, maar daar werd niets mee gedaan. Bij het bekijken van het beeldmateriaal komen ze alledrie ongeveer gelijktijdig tot dezelfde conclusie: zo kan het niet verder.

Inge en Catherine worden naar Hof van Cleve geroepen. "Ik voel mij gelijk op school, op het matje geroepen worden", zegt Inge. "Gij niet?". "Goh, nee", zegt Catherine. "Eerder dat we gaan vervangen worden wegens te hopeloos."  Ze zat er dichter bij dan ze kon denken.

"Allez, niet vies worden, blijven lachen Triene. Ik zie het positief in", lacht ze nog. En stilletjes hoopt ze dat Goossens zichzelf als chef aanbiedt voor in hun keuken. "Nee, op dat vlak ben ik een pessimist en zijn wij twee tegengestelden, Inge", zegt Catherine nog.

"Duidelijk de juiste beslissing"
Peter Goossens en Rani De Coninck brengen de boodschap over. "Het spijt ons maar we geven deze kans liever aan een duo dat er wel voor gaat."

 "Zo erg, zo erg", zegt Inge. Bij Catherine komt de aap uit de mouw. "Ik heb hier verdomme veel voor opgegeven, ik heb mijn toga aan de haak gehangen. Ik maak mij belachelijk voor heel de balie, dat beseft gij niet. Ik heb gesmeekt dat het gedaan zou zijn, een week geleden."

Er ontspint zich weer een discussie waarop Goossens riposteert: "We hebben duidelijk de juiste beslissing genomen als ik dit weer voor mij zie." Inge probeert nog eens: "Krijgen we geen derde kans?" Nee, dus. "In het echte leven zou je ook geen drie kansen krijgen", merkt Rani fijntjes op.

"Beschaamd"
Peter en Rani vertrekken, Catherine en Inge blijven nog wat zitten bekomen. "Ooh, ik kan dat niet verdragen, dat daar een ander in zit." Catherine: "Maar zijde gij niet beschaamd? Zij gij niet beschaamd? Ik ben beschaamd, Inge. Gij hebt niet te verliezen, ikke wel. Terug aan de balie? In een andere land zeker."

Inge vraagt om vriendinnen te blijven, maar Catherine zegt nee. "Het zal op een laag pitje zijn, ge moogt uw plan trekken." Waarop Inge wenend wegloopt. "Nee, ik ga ze niet troosten. Het zal misschien eens effect hebben."

Er zal veel tijd voor nodig zijn om die wonden te helen, als dat al zou lukken. Inge ziet het wel zitten: "20 jaar gooi je niet zomaar weg" maar voor Catherine is het op. "Nee, ik denk niet dat het nog effen komt." Ondertussen was in Aalst redelijk wat personeel opgedaagd, die zonder een woord uitleg voor een gesloten deur stonden. Uiteindelijk druipen ze allemaal af.

Magere sollicitaties
Bij de andere duo's gaan de sollicitaties wel door, maar de opkomst is mager. Soms qua opkomst, maar vaak qua kwaliteit. Uiteindelijk vindt iedereen wel iemand die min of meer aan de eisen voldoet, maar "die in vergelijking met wat ik vandaag gezien heb wel sterk overkomt" zoals Lucie (Genk) het verwoordde.  Toch is een team wel belangrijk, want slechts enkele dagen later staat de jury daar om het personeel en het restaurant te beoordelen.

Ludo raakt gewond
Alle duo's kloppen dan ook overuren en slaan aan het verven en klussen. Ludo heeft pech en krijgt een hamer op zijn hoofd. Een bloederige wond die moet gehecht worden, maar Ludo blijft stoer en kalm. "Geef mij straks maar wat Dafalgan. Pijn of geen pijn, het moet af."Ook Nieuwpoort heeft pech:  Silke is ziek en de werken lopen vertraging op. 

Keukenproblemen
Jeroen kreeg goed nieuws, en mag in zijn eigen keuken staan. Als hij een sterke rechterhand vindt, en dat bleek een probleem. Bij de solliciatiedag kwam wel een mede-Koksidien opdagen, maar geen goede souschef. Jeroen had wel iemand op het oog, maar Gewijn haakte uiteindelijk af.  In Genk weigert Lucie intussen onervaren personel aan te nemen. "Ik kan het beter zelf, dan met zo twee dumbo's naast mij."

Of iedereen een voltallige ploeg kan voorstellen, zien we volgende week. De duo's die de jury het meest konden overtuigen winnen elk nog eens 10.000 euro. Vooral Genk en Nieuwpoort, net degenen die sterk personeel missen, hebben het geld hard nodig. (edp)

• Hoe sterk lijken de teams?
  Restaurant	Keukenpersoneel	Zaalpersoneel	Onze inschatting
  Mechelen	Een commis, geen sterke rechterhand	Ingevuld, met leraar als maître	Zwak voor de keuken, zaal moet zich bewijzen
  Genk	Enkel een hulp voor koude keuken en desserts	Weinig info over	Zwak voor de keuken, zaal is afwachten
  Nieuwpoort	Lijkt in orde te komen	Niemand gevonden	Zwak voor de zaal, hopelijk steun in de keuken
  Halle	Vriend van huidige kok	Vlot personeel	Het sterkst op papier

• Ludo krijgt een hamer op zijn hoofd en moet genaaid worden.
•