Voor de tienermeisjes viel het hoogtepunt vandaag vroeg. Toen Panic at the disco (**) 's middags het podium kwam opgestapt, stond er een wei vol kalverliefde op hen te wachten. Qua looks zat het snor, maar muzikaal moeten deze jongens uit Las Vegas duidelijk nog groeien.

The Beatles
Met 'Pretty. Odd' heeft Panic at the disco (tegenwoordig zonder uitroepteken) een uitstekende tweede plaat uit. Een cd waar ze naar hartenlust gingen stelen bij The Beatles. Ach, als je leentjebuur speelt, kan je dat maar beter meteen bij de beste doen... Ook live staken de Panics hun liefde voor Lennon en McCartney niet onder stoelen of banken. Zanger Brendon Urie en Ryan Ross kropen regelmatig samen achter één micro, voor wat samenzang. En tijdens 'Mad as rabbits' meenden we zelfs écht een streep 'Hey jude' te horen.

Mak
Voor de rest had Panic at the disco weinig om het lijf, net als de eerste dertig rijen gillende tieners. 'Lying is the most fun' klonk mak en het was duidelijk dat de groep 'I write sins, not tragedies' al te vaak gespeeld heeft. Deze semi-akoestische herwerking werkte alvast niet. Toch nog één pluspunt: met 'That green gentleman' heeft de groep een nieuwe single uit die hitmateriaal bevat. We wensen hen veel boterhammen en zien ze over enkele jaren nog eens graag terug op deze wei. (Wim Wilri)

Set
Sing it for them
But it's better if you do (Cabaret)
Camisado
Go on
Applause
Behind the sea
Lying is the most fun a girl can have without taking her clothes off Top hats That green gentleman (Things have changed) I write sins, not tragedies Northern downpour Nine in the afternoon Mad as rabbits