dossier

Festivals

De ondraaglijke enormiteit van SXSW - hoe een festival 250 miljoen opbrengt

Door: Mick Van Loon − 15/03/12, 21u31

We zijn halverwege South By Southwest en tijd om even een balans te maken. Het is moeilijk om te onoverzichtelijkheid en enormiteit te schetsen van dit evenement: ondertussen is het aantal optredens dat hier deze week in de straten van de Texaanse hoofdstad zal plaatsvinden gegroeid tot een stuk boven de 2.000. En er komen er zo lijkt het met de minuut bij. We hebben het dan alleen over de officiële toestanden. Los daarvan zijn er ontelbare verrassingen.

  •  
    SXSW genereert in één week tijd iets van een 250 miljoen euro voor de plaatselijke economie, en daarvan vloeit ongeveer 113 miljoen naar de plaatselijke horeca en kleine zelfstandigen.
  •  
    Geen enkele band wordt betaald om op SXSW te spelen, integendeel, bands moeten SXSW betalen om er te mogen spelen. Reken dan maar uit: 30.000 badges aan ongeveer duizend dollar én verder alleen bijna vrijwilligers om alles in goede banen te leiden. De enige concessie die de organisatie doet is aan de plaatselijke horeca: die moet niks afgeven van het geld dat ze met het verkopen van drank verdient.

Zoals wanneer Kanye West even een onaangekondigde set komt spelen in The Belmont zoals gisterenavond, of wanneer Jack Black het ineens in zijn hoofd krijgt om met Tenacious D te gaan optreden in de piepkleine kroeg The Haven, zoals vanavond.

We hebben het over 1.980 (laatste schatting) acts waarvan ongeveer 600 niet-Amerikaanse. Daarbij heel veel talent dat op het punt staat al dan niet door te breken, maar toch, SXSW trekt steeds meer muzikanten-met-naam aan. Als ze een atoombom droppen boven Austin deze week kan je tweeënhalve dag Rock Werchter alvast schrappen, Pukkelpop al helemaal en Graspop zal het met een dag minder moeten doen (metal is dit jaar opvallend afwezig)

Er zijn downtown ongeveer 80 bars, kerken, en restaurants waar een podium wordt gezet. Ze liggen naar Europese normen op wandelafstand, met een bijzonder grote concentratie rond 6th Street. In princiep raak je er alleen in met een badge, en om een badge te kunnen kopen moet je of werkzaam zijn in de populaire muziekindustrie, of muziekjournalist zijn of zelf spelen in één van de groepen die hier optreden. Er zijn dit jaar ongeveer 30.000 badgeholders uit de hele wereld.

Het systeem: badgeholders krijgen altijd voorrang, maar als er nog plaats is, dan kunnen 'wristbandholders' ook binnen. Wristbands kunnen door elke muziekliefhebber gekocht worden, maar het is een gokspel, want voor de plusminus 300 dollar ben je geenszins gegarandeerd ook daadwerkelijk groep X of Y te zien. Van wat we tot nu toe hebben gezien: alleen doen als je de sfeer boven individuele acts inschat en bereid bent lang, heel lang aan te schuiven. Een paar venues verkopen zelfs nog dagtickets à 25 dollar voor een avond, maar pas wanneer de mensen met een badge of een armbandje binnen zijn én er nog ruimte moest zijn. Denk eraan, met een paar uitzonderingen in het Warehouse District zijn alle venues kleine bars. 

Naast de optredens zijn er party's voor badgeholders, om te netwerken (lees: te eten en te drinken en een naamkaartje in een potje te steken). Voornamelijk georganiseerd door platenfirma's, sponsors en ook veel interactieve bedrijven uit Silicon Valley. Een aantal landen geeft ook een feestje. Morgen mogen we bijvoorbeeld gaan ontbijten bij de Ieren, zaterdag is er bbq bij de Australiërs en ook de Britten, de Canadezen en de Quebecois hebben HLN.be op de gastlijst gezet. Eigenlijk mogen we alleen bij de Duitsers niet gaan eten, maar ze hebben het wel heel beleefd laten weten.

De prijzen van drank in de bars en venues zijn overigens heel schappelijk. Een blik koud bier (een halve liter) gaat doorgaans voor vier dollar, soms vijf. Frisdrank kost maar één dollar. En, opvallend voor de VS, er mag op veel plaatsen gerookt worden, of er zijn tenminste rokerspatios voorzien.

Het is momenteel zo rond de 26 graden overdag, 's nachts gaat dat richting 16 graden, iets wat het straatleven zeker niet ontmoedigt, ook al omdat de meeste plekken alle ramen openzetten zodat je de optredens toch ook van op straat ten minste kan horen. Het gebeurt trouwens allemaal onder het oog van goedlachse agenten op straat - ze hebben zelfs geen vuurwapens bij zich en dit is Texas en wellicht hierom: SXSW genereert in één week tijd iets van een 250 miljoen euro voor de plaatselijke economie, en daarvan vloeit ongeveer 113 miljoen naar de plaatselijke horeca en kleine zelfstandigen.

Het bedrag is zo hoog omdat er niet echt veel kosten meer zijn: het is al de 25ste keer dat dit evenement plaatsvindt, en het groeit nog jaarlijks, recessie of niet. Geen enkele band wordt betaald om op SXSW te spelen, integendeel, bands moeten SXSW betalen om er te mogen spelen. Reken dan maar uit: 30.000 badges aan ongeveer duizend dollar én verder alleen bijna vrijwilligers om alles in goede banen te leiden. De enige concessie die de organisatie doet is aan de plaatselijke horeca: die moet niks afgeven van het geld dat ze met het verkopen van drank verdient.

mailIcon print | Meer bookmarks |
Aan het laden...

Jouw mening?

De beste reacties verschijnen in de krant

Aan het laden...