Het vergt een behoorlijke mentale krachtsinspanning om van het historische gebeuren in de Verenigde Staten weer over te schakelen naar de Belgische politiek. Op de 'change' daar zullen we nog een tijdje mogen wachten, want voorlopig blijft het treurnis troef.

Zo bepleitte de Open Vld om een van de weinige concrete maatregelen uit de begroting al maar meteen weer af te schaffen. Bij nader inzien zou het jobverlies door het invoeren van een belasting op vliegtuigtickets de staat meer kosten dan de nieuwe belasting zou opbrengen. Dat kan best, maar wist men dat dan nog geen maand geleden niet? En duidt dat niet op een grenzeloos en knullig amateurisme bij het opstellen van de begroting?

Zeer zeker, want al is ze nog geen maand oud, men weet nu al dat deze begroting de meest groteske uit de recente geschiedenis zal zijn. Binnen de regering zelf wordt nu al toegegeven dat van een evenwicht geen sprake zal zijn en dat men eerder zal afklokken op een tekort van 5 miljard euro.

Niet verwonderlijk wanneer men in een stagnerende economie toch nog veel te hoog ingeschatte groeiprognoses blijft steken en belastingopbrengsten te hoog inschat. Deze begroting is het papier niet waard waarop ze geschreven is, al moet ook dat nog gebeuren, want het parlement heeft nog steeds geen stuk ontvangen van de bevoegde ministers.

Nu is er één geldig excuus: de financiële crisis heeft de zaken op hun kop gezet, niet alleen omdat daar alle aandacht naartoe moest gaan, maar ook omdat de gevolgen ervan nog ingecalculeerd zullen moeten worden. Maar dat de ploeg van Leterme dat dan ook doet en uitlegt waarom het zo is. Dat doet men echter niet. Omdat men ongenadig de vorige paarse regering heeft gematrakkeerd op haar begrotingsbeleid en beloofd heeft zelf beter te doen, moet nu de schijn worden opgehouden.

Maar deze schijn is zo vals en doorprikbaar dat hij verdampt voor je ogen. In de feiten presteert de regering nu slechter dan om het even welke regering van de afgelopen twintig jaar, of die nu onder leiding van Verhofstadt of Dehaene was.

Wanneer de regering een tekort toelaatbaar acht, en daar zijn in recessietijden misschien wel redenen voor te bedenken, dat ze het dan uitlegt. Maar deze maskerade is onverantwoordelijk en schuift de factuur alleen maar door naar de volgende generaties. Niet echt een voorbeeld van goed bestuur dus.

Yves Desmet
Politiek commentator