Ravage

De ene historische maatregel volgt de andere op. Na de renteverlaging heeft de Europese Centrale Bank nu voor een week zowat onbeperkt krediet tegen gunsttarief toegestaan aan iedere bank die erom vraagt. Dat moet wel, want de bankiers zelf willen aan elkaar niet meer lenen, tenzij tegen woekerintresten. Dezelfde beroepsgroep die jarenlang het vertrouwen vroeg van miljoenen kleine spaarders en beleggers en hun bleef beloven dat normale rendementen alleen goed genoeg waren voor idioten, moet nu toegeven dat hun zorgvuldig opgebouwd kaartenhuisje in elkaar klapt.

In tegenstelling tot de kleine spaarder en belegger worden zij wel te hulp geschoten door de overheden. Dat kan ook niet anders, want in deze op krediet gebaseerde samenleving dreigt anders de totale ineenstorting van het systeem. Wanneer de industrie geen kredieten meer vindt om ook nog de reële economie aan de gang te houden, belanden we inderdaad in iets wat nog erger zou zijn dan de Grote Depressie.

Dus kunnen de overheden niet anders dan massaal geld pompen in de kassen van de zeepbellenbouwers. Maar het is niet omdat de maatregelen zo draconisch zijn dat ze daarom ook de echte problemen aanpakken. Het voorzichtig optimisme op de beurs zou dan ook wel eens voorbarig kunnen zijn. Het aandeel Dexia maakte gisteren een vreugdesprongetje, omdat het als lieveling van de politieke overheden een staatsgarantie kreeg op de leningen die ze nog gaat verstrekken. Die steunconstructie van de overheid schurkt al dicht tegen de grenzen van de vrije markt en de Europese regelgeving aan, maar ook wanneer Europa geen bezwaar maakt, zorgt ze nog niet voor een structurele oplossing.

Want net zoals Fortis ABN-Amro als een molensteen om de hals had hangen, zit Dexia nog steeds met haar FSA-dossier opgezadeld, waarvan niemand kan of durft voorspellen hoe zwaar de gevolgen zullen zijn. Maar vroeg of laat zal dat lijk uit de kast moeten komen.
Pas als echt alle gevolgen van de zeepbel duidelijk zullen zijn, pas als het stof is opgetrokken en de ravage van een systeem dat op hebzucht en niets anders gebaseerd was, duidelijk zal zijn, zal er weer een evenwicht in de markten komen. Hopelijk zijn de overheden dan nog even daadkrachtig als nu in het nemen van maatregelen die een volgende zeepbel kunnen voorkomen, en zullen ze definitief het blinde geloof in 'de onzichtbare hand' van de markt afzweren.

Yves Desmet
Politiek commentator