Als Spanje nu geld wil lenen op de financiële markten moet het daarvoor 7,5 procent rente betalen. 7,5 procent! Bijna onbetaalbaar en zeker onhoudbaar. De eurocrisis bereikt zo een nieuw hoogtepunt. Alweer. Cynisme over het zoveelste kookpunt is echter misplaatst. De problemen in Spanje en ook Italië stapelen zich ongezien op terwijl de situatie in Griekenland steeds uitzichtslozer wordt.

De eurocrisis vergt snelle, efficiënte en vergaande maatregelen. Want de volgende wereldwijde malaise gluurt al om de hoek. Door de extreme droogte in de VS en de hevige overstromingen in Rusland en Groot-Brittannië dreigt een wereldwijde voedselcrisis uit te breken. In de verschillende werelddelen mislukken graan- en andere oogsten. De prijzen van graan, maïs en soja exploderen nu al. Maïs is 50 procent duurder geworden, tarwe 30, en soja bijna 20 procent.

Experts vergelijken de situatie met die in 2008, toen een wereldwijde dip in de voedselproductie leidde tot honger, politieke instabiliteit en sociale onrust in zowel ontwikkelingslanden als wat meer ontwikkelde landen. Vijfenzeventig miljoen mensen leden toen honger.

De kans is groot dat een nieuw voedseltekort nu nog meer schade zal aanrichten dan vier jaar geleden. Omdat door de economische spanningen de armoede wereldwijd blijft stijgen, de politieke toestand in het Midden-Oosten onstabiel blijft en in verschillende Afrikaanse landen hongersnood nu al een realiteit is. Gooi daarbovenop een voedselschaarste en je krijgt een explosieve cocktail. De mislukte oogsten zullen ook de prijzen nog meer doen stijgen en dus nog meer mensen in de armoede duwen.

De beleidsmakers mogen niet afwachten tot de rijen aan de voedselbanken ellenlang zijn en moeten nu reageren. Door alvast internationale afspraken te maken. Want in 2008 stockeerden verschillende landen plots hun oogsten of limiteerden ze hun export, waardoor andere landen onverwacht extra in de problemen verzeilden. Door de regels en wetgevingen over het gebruik van voedsel voor de aanmaak van biobrandstof te herbekijken. Want op het moment dat voedselschaarste een reëel gegeven is, lijkt het bizar dit voedsel te verbranden.

Maar de politici moeten starten met het reguleren van de financiële markten. Tijdens de Europese crisis zijn de beleidslui meermaals gepakt door speculanten die met hun aankopen het ene na het andere land mee naar de afgrond voerden. Ook nu zullen speculanten gretig inzetten op de crisis. Aan de politici om zich geen twee keer te laten rollen en speculatie nu al aan banden te leggen.

An Govaerts
Chef binnenland