De Deense minister van Justitie Morten Bodskov had het dinsdag niet onder de markt in het Europees parlement. Bodskov, die nog tot eind deze maand de Raad van ministers voorzit, werd aan de tand gevoeld over de beslissing van de EU-lidstaten om op eigen houtje te beslissen over de invoering van tijdelijke grenscontroles.

In het Belgisch Parlement zie je het zo snel nog niet gebeuren, meerderheid en oppositie die samen inbeuken op beslissingen die het Parlement vleugellam maken. Niet dat zoiets absoluut moet. Politiek is een georganiseerd meningsverschil waarbij meningen kunnen en moeten botsen. Alleen verzandt het debat bij ons te vaak in partijpolitiek geneuzel waarbij de leden van de meerderheid even onvoorwaardelijk beslissingen steunen als leden van de oppositie ze aanvechten.

In de nasleep van het Europese debat is een ruime meerderheid van de Vlaamse Europarlementsleden samen in de pen gekropen. Ze nemen het niet dat het Europees Parlement voortaan buitenspel wordt gezet in de discussie over hoe en wanneer er opnieuw grenscontroles komen. De Europese lidstaten bedisselen zoiets liever onder elkaar, 'en petit comité'. Pottenkijkers, laat staan kritische stemmen, zijn ze daarbij liever kwijt dan rijk.

Het is verfrissend te zien dat parlementsleden nog een mening kunnen en mogen hebben. Ook al gaat die mening in tegen partijgenoten die op een ander niveau de dienst uitmaken. De Belgische regering steunde - ook al was het niet van harte - immers de beslissing om de EU-lidstaten in dit dossier meer macht te geven. De regering-Di Rupo koos ondanks goede voornemens duidelijk voor de weg van de minste weerstand.

Alle ronkende verklaringen in de Europese topcenakels ten spijt zit de EU al even in een kramp. Of het nu over de euro, migratie of andere thema's gaat. Veel positief nieuws valt er niet te rapen. Vraag is welk antwoord daarop wordt gegeven. Want dit gaat over veel meer dan alleen de discussie over Schengen. Gaan we naar meer Europa, ook al komt het deze of gene excellentie even niet goed uit omdat er ergens een verkiezing op til is? Of wordt er geplooid als het er echt op aankomt?

Ondanks al zijn tekortkomingen is het Europees Parlement rechtstreeks verkozen en daardoor nog altijd het enige echt democratische orgaan van de EU. Schuiven we dit parlement opzij als het even wat moeilijker wordt? Net zoals de Belgische regering haar begroting wat later bij de Europese Commissie wil indienen omdat er in oktober gemeenteraden moeten worden verkozen.

Ofwel is de lokale stembusslag een nationale test, zoals de N-VA benadrukt. Ofwel geloven de partijen van de regering-Di Rupo in hun eigen project, ongeacht de campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen.

Maar het ene zeggen en het andere geloven, daar trapt niemand in. Niet in de Europese politiek, niet in de Belgische.

Steven Samyn
Chef Politiek