De onderhandelaars hebben dan toch vijf minuten politieke moed gevonden om een compromis te sluiten over de begroting. Na gesprekken onder vier ogen vonden Elio Di Rupo (PS) en Alexander De Croo (Open Vld) eindelijk een manier om de kloof die tussen hun partijen gaapte te overbruggen.

De PS moet een aantal hervormingen slikken die zeer hard zullen aankomen bij de achterban. Die steigerde de voorbije weken al over de plannen. De verdere aanscherpingen, onder meer rond de brugpensioenen, leken zelfs bij de PS-onderhandelaars heel zwaar te vallen. De liberalen zagen het bedrag nieuwe lasten nog verder dalen. Maar ook zij moesten symbolische toegevingen doen, zoals het aanvaarden van een vermogensbelasting. Snijden zonder bloeden gaat nu eenmaal niet.

Het akkoord over de begroting en de sociaal-economische hervormingen is, na de deals over een staatshervorming en de financieringswet, de derde grote horde die genomen is om eindelijk tot een regering te komen. De laatste rechte lijn is misschien nog lang. Maar socialisten, liberalen en christendemocraten lijken nu echt wel op weg naar Di Rupo I.

Een alternatief voor de deal was er niet. Niet zozeer omdat iedereen zich in deze onderhandelingen al te ver had geëngageerd om nog alles op te blazen. Evenmin omdat niemand in binnen- of buitenland zou begrepen hebben dat de zaken 530 dagen na de verkiezingen alsnog spaak zouden zijn gelopen.

Nog meer uitstel zou gewoonweg de waanzin voorbij geweest zijn. Want ondanks de enorme opluchting bij de meeste onderhandelaars is er niet veel reden tot euforie. De Belgische rente schoot gisteren verder door tot 5,87 procent. Het ziet er steeds meer naar uit dat de banken extra geld nodig zullen hebben. Als klap op de vuurpijl kwam er de ratingverlaging door Standard & Poor's. Als België niet snel zijn financieel huiswerk maakt, dreigt die rating zelfs nog verder te dalen.

De economische onheilsberichten maken het begrotingsakkoord relatief. Maar de volgende maanden zullen ongetwijfeld nog miljarden moeten gevonden worden. Ons land is nu echt wel aan het wegglijden. Een evolutie die, eenmaal in gang, nog moeilijk te stoppen is. Sussende woorden in de Wetstraat zullen daar niets aan veranderen.

PS-voorzitter Elio Di Rupo heeft het belangrijke signaal gegeven dat hij een regeerakkoord kan en wil sluiten. De onderhandelaars hebben gedaan wat ze moesten doen. Alleen te laat.

"Het was dit of de chaos", klonk het bij een Franstalige socialist. Hopelijk wordt het niet "dit en de chaos".

Steven Samyn
Chef politiek