Het relaas van de moordpartij in Utoya leest als een waar horrorverhaal. De slachtoffers van de 32-jarige Anders Behring Breivik waren niet toevallig gekozen. Het waren geen jongeren die op het verkeerde moment op de verkeerde plaats waren, maar jongeren die niet gewoon langs de zijlijn wilden blijven staan. Jongeren die zich wilden engageren, politiek engageren.

Bijna honderd werden afgeslacht, tientallen anderen zijn voor het leven verminkt omdat de politieke ideeën van de Arbeiderspartij waarin ze actief waren, niet strookten met de overtuigingen van Breivik.

Geen enkel land, geen enkele maatschappij is immuun voor gekken. Dat heeft de raid van Hans Van Themsche ons enkele jaren geleden geleerd. Maar de oma van Luna, een van Van Themsches slachtoffers, benadrukte op de begrafenis van haar kleindochter terecht dat er een ideologie is die dit soort gruwel mogelijk maakt. Een ideologie die even goed in Oslo als in Antwerpen geesten kan verzieken. Het is niet slecht om dat af en toe te blijven herhalen.

VB-kopstuk Filip Dewinter was er vrijdag trouwens als de kippen bij om zich in een Twitter-bericht af te vragen of de "global jihad nu ook al in Scandinavië heeft toegeslagen". Het bleef de voorbije dagen echter verrassend stil nadat duidelijk geworden was dat de dader een blonde Noor is die in zijn schrijfsels naar de Vlaams Belanger verwees.

Maar er is meer nodig dan het blijven ontmaskeren van extremisme en racisme. Wanneer wordt echt werk gemaakt van maatschappelijke problemen die al te vaak blijven sluimeren en aanslepen en een vruchtbare voedingsbodem vormen voor het gif van vreemdelingenhaat?

Iedereen weet al jaren dat leerachterstand bij jonge allochtonen nergens groter is dan in ons land, toch verandert er op het terrein te weinig. Iedereen weet al jaren dat jeugdwerkloosheid bij allochtonen piekt, maar dat wordt als een onomkoombaar feit aanvaardt. Misschien is het tijd om iets minder lippendienst te bewijzen aan integratie en samenleven in een maatschappij die in sneltempo verkleurt en zal blijven verkleuren.

Steven Samyn
Chef politiek