Geen groter machismo prijkt dezer dagen in zowat de verzamelde Franse pers. Dominique Strauss-Kahn, alias 'DSK', is er stilaan voorwerp van een complot. Een dat vele vormen aanneemt. DSK is een Fransman die aan het hoofd stond van een machtige internationale organisatie, het IMF. Wie die club controleert, dicteert de wereld. Ergo, aldus een deel van de Franse publieke opinie, moet zijn val wel een slinks en vooral anti-Frans manoeuvre geweest zijn.

Andere variant. Twee medewerkers van president Sarkozy kwebbelden als eersten het nieuws van de arrestatie in hun land rond, via Twitter. Was Strauss-Kahn niet gesnapt in een Sofitel-hotel, onderdeel van de Franse Accor-groep? Was het belaagde kamermeisje ook niet afkomstig van een voormalige Franse kolonie? Werd DSK vervolgens niet uit een vliegtuig van Air France geplukt? Zijn dat geen aanwijzigingen dat DSK - hoop van links in bange dagen, want volgens peilingen de ergste rivaal van Sarkozy - in een rechts uitgesponnen valstrik is getrapt? Voor zover een IMF-topman natuurlijk links is, maar die nuance maakt zelfs een kritisch deel van de Franse publieke opinie niet meer.

En dan is er de piste die de advocaten van Strauss-Kahn zelf lanceren. Dat het kamermeisje best zin had in seks. Waarmee al toegegeven is dat DSK in erectiele staat verkeerde. En waarmee men moet aannemen dat een oude, obese Fransman de erotische charme uitstraalt van een Parisien. Dat jonge vrouwen bij het zicht van DSK's buik en lid zich spontaan zouden ontdoen van slip en waardigheid. Doch amper een minuut later groot alarm slaan. Waarom? Is DSK zo'n overweldigend minnaar? Koestert hij zo'n beangstigende fantasieën?

Of: is het niet dat die complotten onzin zijn? Valt het niet eenvoudig uit te leggen? Namelijk: dikke rijke man heeft zin in knap jong vrouwtje? Eeuwenlang volstond dat. DSK riskeerde het zelfs met pittige en feministische Franse schrijfsters, en kwam er haast mee weg. Maar nu niet meer. Een gekleurd kamermeisje, een typisch slachtoffer uit een etnische minderheid, blijkt niet van plan toe te treden tot de zwijgende meerderheid van misbruikte en/of afgedreigde vrouwen. De machtigste Fransman ter wereld stoot (net niet) op een jonge vrouw die de traditie kent van de 'Marianne' van de Franse revolutie. Vrouw op de barricaden, pal tegen onrecht. Al dan niet met blote borst: dat maakt zijzelf wel uit. Niet het (Franse) haantje.

Walter Pauli
Politiek commentator