Over enkele weken maken een aantal Belgische banken bekend hoeveel bonussen ze zullen uitkeren aan hun topmensen. In tegenstelling tot andere landen maakt dat hier vooralsnog geen onderwerp uit van een breed maatschappelijk debat. Integendeel zelfs, wie er ook maar een vraag over durft te stellen, wordt gemakshalve weggeduwd in het hoekje van het 'populisme'. Dat is gek, want er zijn best wat redenen te bedenken waarom een beperking van die bonussen meer dan beargumenteerbaar is.

In Nederland dreigde er zelfs een heuse consumentenboycot van de eveneens met staatsgeld geredde ING-bank wanneer de bonussen er zouden worden uitbetaald. De maatschappelijke en politieke druk werd er zo groot dat men afzag van de geplande miljoenenbonussen. ING-topman Jan Hommen erkende dat het bonussenbeleid "het herstellende vertrouwen van onze klanten en de samenleving hernieuwde schade dreigt toe te brengen".

Net hetzelfde is nochtans aan de hand in België: ook hier zijn een aantal banken vandaag alleen nog maar op de markt dankzij een massale geldinfusie van de overheid. De belastingbetaler dus. Een belastingbetaler die ook al op zijn spaartegoeden de invloed van de financiële crisis heeft gevoeld. Dezelfde spaarder die vandaag nog steeds geld verliest als hij zijn spaarcenten op een boekje houdt, omdat de rente zo laag staat, mede om diezelfde banken te helpen.

De financiële sector is nochtans zelf verantwoordelijk voor de financiële crisis, en niet de belastingbetaler. Zeker zolang de financiële instellingen een massale schuld hebben uitstaan bij die belastingbetaler, zeker zolang hun kapitaalreserves niet hersteld zijn, is het daarom ronduit onbetamelijk dat zij hun topmensen opnieuw miljoenenbonussen zouden uitkeren, alsof het opnieuw business as usual is.

Bovendien weet iedereen dat de gevolgen van de financiële en economische crisis in heel Europa zullen leiden tot drastische besparingsplannen die hoe dan ook een inkrimping van de koopkracht zullen inhouden, waarbij er ook langer en meer gewerkt zal moeten worden. Ook hier betaalt de gewone man de rekening voor de onverantwoorde risico's die de bonusverdieners jarenlang genomen hebben.

Dat uitgerekend de verantwoordelijken voor de financiële crisis de enigen zouden zijn die niet zouden moeten inleveren voor de gevolgen van hun beslissingen, is niet anders dan stuitend onrechtvaardig te noemen.

Yves Desmet
Politiek commentator