Zalmmousse, parelhoen, een ijscoupe toe, met aangepaste witte en rode wijn. Dat was het menu dat de bisschoppen tot zich namen tijdens de huiszoeking van de gerechtelijke politie. Dat ze negen uur lang zouden zijn 'vastgehouden' zonder voedsel of drank, zoals de tweede man van het Vaticaan beweerde, is dus een klinkklare leugen. Dat zegt Glenn Audenaert, de chef van de gerechtelijke politie, in een interview met deze krant. De enigen die niet gegeten of gedronken hebben, waren de politiemensen die negen uur lang aan het zoeken waren.

De slachtoffercommunicatie van het instituut kerk zit de politiebaas duidelijk hoog. Want wat hadden de gerechtelijke diensten, die ten tijde van de affaire-Dutroux nog laksheid werd verweten, anders moeten doen, zodra ze weet hadden dat er een slordige 500 dossiers over pedofilie bij de commissie-Adriaensens lagen?

Pedofilie is een zeer ernstig misdrijf. Hoe jonger het slachtoffer, hoe zwaarder de straf. Als de dader bovendien misbruik maakt van zijn
vertrouwens- of gezagsrelatie tot het slachtoffer - als ouder, leider van een jeugdbeweging, leraar of bedienaar van een godsdienst - is dat nog eens een verzwarende omstandigheid. Waarom, vraagt de chef van de politie zich af, moest dan ditmaal precies die categorie moest buiten de klauwen van het gerecht blijven.

Pedofilie is een misdrijf. Niet alleen door degene die de daad uitvoert, maar ook door diegenen wier vorm van hulp verlenen erin bestaat de straffeloosheid van het misdrijf te verzekeren. Vanuit een wettelijke logica is het dus niet meer dan normaal dat onderzocht wordt in hoeverre die kerk actief heeft meegewerkt aan het in de doofpot stoppen van de dossiers.

Tekenend in dat verband is dat de bisschoppen op het ogenblik dat de speurders binnenvielen aan het vergaderen waren over het punt of ze al dan niet nog meer dossiers aan de commissie zouden overdragen. Op grond van welke wettelijke of morele autoriteit kunnen zij zich eigenlijk zo'n beslissing toe-eigenen, die van geen enkele andere instantie, bedrijf of instelling getolereerd zou worden?

Volgens een lid van de commissie-Adriaensens zouden priesters minstens 5.000 slachtoffers hebben gemaakt en er tot hiertoe straffeloos mee weggekomen zijn. Vijfduizend. Wie kan dan nog in ernst zeggen dat de kerk zelf het best geplaatst is om dit onderzoek te voeren, en de slachtoffers te begeleiden?

Yves Desmet
Politiek commentator