Naast existentiële thema's zoals de noodzaak van een nieuwe staatshervorming - hoe die er ook moge uitzien - en de vraag of een akkoord daarover voor of na een regeringsvorming moet komen, is er toch nog één klein detail waarmee die volgende regering zich zal moeten bezighouden.

Want hoe die regering ook samengesteld wordt, ze zal er voor moeten zorgen dat een begrotingstekort van vijf procent weggewerkt wordt. Zo u zich daar geen directe voorstelling bij kan maken, dat komt neer op een besparing van een kleine 4.000 euro per Belg.

Er is in het recente verleden maar één vergelijkbare oefening gemaakt, en toen werd die vijf procent weggewerkt door een devaluatie en door de verlaging van de rentevoeten, tezamen goed voor vier procent, en werd slechts één procent op 'eigen kracht' gerealiseerd. Die ene procent werd gerealiseerd door een besparingsplan en extra belastingen, waartegen toen een storm van protest ontstond.

Nu wordt het een ietsiepietsie moeilijker: de eurozone laat namelijk geen nationale devaluatie meer toe, en de rentevoeten zitten nu al zo dicht tegen het nulpunt dat een verdere daling simpelweg onmogelijk is. We zullen het deze keer dus volledig op eigen kracht moeten doen, met andere woorden, er wacht ons een besparingsoefening die minstens vijf keer zwaarder is dan de laatste grote sanering.

Het is twijfelachtig of je dat alleen door pure saneringen kan oplossen. Griekse maatregelen, waarbij je de lonen bevriest of vermindert, of waarbij je eindejaarspremies of vakantiegeld afpakt, zullen immers niet alleen voor een storm van protest zorgen. Een dergelijke aanval op de koopkracht stuurt je ook bijna automatisch in een deflatoire spiraal, wat economisch herstel nog moeilijker maakt.

Dat betekent dat je - zoveel mogelijkheden zijn er nu ook weer niet - er alleen geraakt door nieuwe inkomsten, zeg maar nieuwe belastingen en accijnzen in te voeren en te gaan heffen.

Daarom alleen al zou het niet onnuttig zijn om de resterende campagne niet alleen in het teken te zetten van een semantische discussie over het verschil tussen confederalisme en separatisme. Veel concreter, en mischien wel even interessant, is te weten in wiens zakken men hoeveel denkt te halen. Misschien zullen er wel partijen zijn die ruiterlijk gaan toegeven dat ze eigenlijk liever niet in de volgende regering willen zitten, omdat er bijzonder weinig populariteit in te halen zal zijn.

Yves Desmet
Politiek commentator