De Belgische staat is virtueel failliet, geweldige inspanningen en besparingen dreigen en de verhouding tussen de taalgemeenschappen is zelden moeilijker geweest, maar dat kan geen reden zijn om niet een portie humor in de campagne te brengen. Dat moet in het hoofd van Vlaams minister Geert Bourgeois gespeeld hebben, toen hij op de radio de stakende burgemeesters in de kieskring B-H-V vergeleek met Mahatma Gandhi en Martin Luther King. U leest het goed: Michel Doomst in lendendoek, probeer onmiddellijk het beeld uit uw hoofd te bannen.

Geert Bourgeois, de Vlaamse minister die bij de volgende verkiezingen zich voegt bij de stilaan indrukwekkende lijst van kiezersbedriegers, omdat hij geen enkele intentie heeft het mandaat op te nemen waarvoor hij verkozen zal worden.

Geert Bourgeois, de man die Franstalige burgemeesters die 'burgerlijk ongehoorzaam' zijn, weigert te benoemen omdat ze de administratieve regels van een rondzendbrief niet naleven, maar applaudisseert als Vlaamse burgemeesters de kerntaak van een democratie, het organiseren van verkiezingen, weigeren uit te voeren. Burgemeesters als Michel Doomst, die de hypocrisie zover drijven dat ze zelfs kandideren voor dezelfde verkiezingen die ze boycotten.Die Geert Bourgeois, door intimi ook wel eens de Nelson Mandela van Izegem genoemd, vindt dit staaltje van surrealisme dus passen in de traditie van Mahatma Gandhi en Martin Luther King.
 
Kijk, mocht nu een of andere stand-up-comedian die vergelijking maken, maar zelfs Geert Hoste zou dit te ongepast en te grof vinden om in zijn oudejaarsconférence te brengen.
 
En, gegeven het feit dat tot nu toe niemand ooit Geert Bourgeois in het publiek op een geestigheidje heeft mogen betrappen, mag besloten worden dat de man het echt méént. Dat roept toch een paar vragen op over de mentale gezondheid van onze Vlaamse regeringsleden. Hoe durf je in hemelsnaam de simpele splitsing van een administratieve kieskring vergelijken met de strijd voor dekolonisatie in India of die tegen de rassendiscriminatie in de Verenigde Staten. Een paar lokale burgemeesters met iconen uit de wereldgeschiedenis? Hoe zot van glorie kun je zijn?
 
Zouden ook Bart De Wever, de Winston Churchill van de Vlaamse beweging, en Siegfried Bracke, de Walter Cronkite van de N-VA, deze mening toegedaan zijn?
 
Yves Desmet
Politiek commentator