Grijze zone

Vier jaar lang heeft een huisarts uit West-Vlaanderen moeten wachten om te horen dat hij niet de Dokter Dood was voor wie sommigen hem hielden. De man had in een periode van vijf jaar immers vijf dementerende bejaarden 'vermoord'.
 
Zo luidde tenminste de klacht van het katholieke rust- en verzorgingstehuis waar de levensbeëindiging plaatsvond. Een van zijn 'slachtoffers' woog nog maar dertig kilo, had al een week niets meer gegeten en haar longen zaten vol vocht, een ander lag in coma na een zware beroerte en een derde had onder meer ver gevorderde alzheimer, geblokkeerde nieren, hartritmestoornissen en was gedehydrateerd. Ze waren, zoals dat in schoon Vlaams heet, aan het creperen, en de dokter diende hen morfine toe met het oog op pijnbestrijding.
 
Nu weet iedereen die met palliatieve zorg bezig is dat het toedienen van morfine, zeker aan mensen in een terminale en verzwakte toestand, niet alleen pijnbestrijdend maar ook levensverkortend werkt. Dat is trouwens geen uitzondering. Liefst een kwart van alle overlijdens in Vlaanderen wordt versneld door pijnbestrijding. Voor artsen blijft dat een grijze zone bij gebrek aan wettelijke regeling: het getuigt immers van goed medisch handelen om de pijn van stervende patiënten te verlichten maar tegelijk riskeren ze een klacht van directies die hun religieuze moraal boven dat goed medisch handelen plaatsen.
 
Want daar gaat het hier om: geen van de nabestaanden van de overledenen diende een klacht in tegen de dokter, integendeel, allen legden ze getuigenissen in zijn voordeel af. De Orde van Geneesheren oordeelde dat de arts geen enkele medische fout ten laste kon worden gelegd. Desondanks moest de dokter vier jaar lang, waarvan zelfs drie dagen in de cel, bang afwachten of hij niet als medische vijfvoudige seriemoordenaar voor het hof van assisen had moeten verschijnen. Het kan niet dat een katholieke zuil, die een meerderheid van het aanbod van medische zorg organiseert, maar dat wel doet met publieke middelen, haar moraal boven alles stelt.
 
Misschien kunnen de heren senatoren daar eens een duidelijke regelgeving voor maken, in plaats van zich te amuseren met het al dan niet weghalen van kruisbeelden op de kerkhoven, en de vraag of een loketbediende een hoofddoek mag dragen.
 
Yves Desmet
Politiek commentator