Plan B

Nu de deal met Magna definitief van de baan is, staat het Opeldossier weer waar het een dik half jaar geleden stond. General Motors heeft nog eens duidelijk getoond waar de echte beslissingsmacht in een geglobaliseerde wereld ligt: niet in het kantoor van Angela Merkel of dat van Vladimir Poetin, laat staan in dat van Kris Peeters, maar wel in de directielokalen van een multinational.

Nu dat punt duidelijk gemaakt is, zou het aangewezen zijn dat de politieke overheden in alle landen met Opelvestigingen zich eens beraden over hoe ze met deze nieuwe situatie moeten omgaan. Mevrouw Merkel is herkozen en moet dus niet langer ten koste van subsidiestromen vermijden dat ze met een jobverlies geconfronteerd wordt. Evenmin moet ze zich in een infernale concurrentiespiraal met andere lidstaten storten om zo iedere Europese richtlijn inzake concurrentie en antiprotectionisme een lachertje te maken.

Als GM de baas wil spelen, zouden de politici beter even kijken wat die autoreus van plan is, in plaats van met veel snoepgoed te proberen om toch maar een vestiging in hun land over te houden. Het zou daarbij gepast zijn dat eurocommissaris Neelie Kroes verder haar tanden blijft tonen om iedere Sinterklaaspolitiek te counteren.

Eigenlijk zou zo'n overheidssteun er alleen maar mogen komen als GM duidelijk toont dat ze een levensvatbare en duurzame herstructurering van de sector wil doorvoeren. Wanneer het bedrijf denkt dat het gewoon "business as usual" blijft, en men onverminderd een grote overcapaciteit kan laten bestaan, in de hoop dat een aantrekkende markt vroeg of laat opnieuw voldoende vraag kan genereren naar eenzelfde type niet langer ecologisch verantwoorde wagens, dan zou men ze eigenlijk beter aan hun lot overlaten. Het heeft immers geen zin om nog maar eens het landbouw-, kolen- of staalscenario over te doen. Pas wanneer GM bereid is tot een reconversie naar de wagens van de toekomst, gericht op innovatie en duurzaamheid, kan een overheid bijspringen.

Als het enkel de bedoeling van het bedrijf is om verschillende overheden tegen elkaar uit te spelen om net hetzelfde te blijven doen, zouden de politici daar beter niet in meespelen en hun miljarden beter gebruiken om een transitieperiode te financieren en te investeren in sectoren die wel nog toekomstgericht zijn. Vraag is of zo'n plan B bestaat.

Yves Desmet
Politiek commentator