Ieder zijn job

De strafrechter in Tongeren heeft een cafébaas uit Houthalen-Helchteren vrijgesproken voor het overtreden van het rookverbod. Hij oordeelde dat het Koninklijk Besluit over dat verbod onwettig is, omdat het onderscheid erin tussen horecazaken waar wel en niet gerookt mag worden niet redelijk verantwoord is en dus een schending van het gelijkheidsbeginsel zou inhouden. Zoiets zou volgens hem oneerlijke concurrentie in de hand werken. De uitspraak is trouwens niet de eerste, eerder al werd een café-uitbater met dezelfde redenering vrijgesproken.
 
Het is trouwens een redenering die onderbouwd kan worden met argumenten. Het betreffende KB munt inderdaad niet uit in duidelijkheid, reden waarom er trouwens een nieuwe wet over roken in de horeca in de maak is. Die is al goedgekeurd in de Kamer, maar nog niet door de Senaat.
 
De vermeende discriminatie is een gevolg van het typische 'compromis belge'. Terwijl in alle andere landen met een rookverbod dit universeel wordt toegepast in alle horecazaken, is er bij ons een krachtige lobby, aangevoerd door Unizo, die node een rookverbod heeft moeten slikken maar een uitzondering bedong voor de pure cafés, die anders volgens de middenstandsorganisatie zeker failliet zouden gaan. Een argument dat de politieke wereld slikte zonder enig bewijs.
 
De vraag is alleen of het aan de rechter in eerste aanleg toekomt om over deze vermeende discriminatie te oordelen. Zijn taak is immers om de wet uit te voeren, niet om te oordelen over de opportuniteit ervan. Wanneer het KB inderdaad discriminerend zou zijn, moet dat niet bepaald worden door een individuele rechter in een individuele zaak, maar komt zoiets toe aan het Grondwettelijk Hof, dat hierover een oordeel moet vellen, dat meteen bindend en universeel voor alle rechtsonderhorigen zou zijn. Want alleen het Grondwettelijk Hof kan wetten, decreten en ordonnanties vernietigen en schorsen, wanneer ze de grondwettelijke bepalingen niet zouden volgen.
 
Dat is niet de bevoegdheid van een strafrechter, ook niet als die in het diepst van zijn gedachten wetgever zou willen spelen. Door de uitspraak in Tongeren maakt de rechter van de wetgeving immers een kansspel, waarbij de ene aangeklaagde vrijuit gaat, maar een andere voor een andere rechter wel veroordeeld kan worden. Dat is pas echte discriminatie.

Yves Desmet
Politiek commentator