Iedereen weet het zeker: zondag wordt een Belgisch dagje in Valkenburg. Koning Albert kan zich nu al laten ophalen door een regeringsvliegtuig. Niemand anders dan zijn landgenoot zal zich in de regenboogtrui hijsen.

Belgen met laveloos zelfvertrouwen: het blijft een intrigerend curiosum.

Soms is het ook ontroerend, die megalomane hemelzucht in boerenkiel. Zoals vader Boonen orakelde: "Tom is voor 95 procent zeker van de wereldtitel." Even denk je: zo praten vaders van nieuwelingen, maar dan hoor je Tom zelf zeggen dat hij blinkt van conditie.

Tja.

Philippe Gilbert? Voelt de trappers niet, zeggen kenners. Als er een over de Cauberg vliegt, dan wel de Phil.

Kortom: twee kopmannen van gene zijde. Kan dat? Zijn grote ego's nog te temmen als een wereldtitel wenkt? Of fietsen ze elkaar toch maar de vernieling in?

Aan de vooravond van elk WK galmen psalmen op over eendracht en ploegdiscipline. Bijna alsof je de nonnen van Malonne hoort zingen. Terloops, ik zie bondscoach Carlo Bomans ooit nog eindigen in het klooster. Meer koster dan Carlo worden ze ter katholieke zijde niet meer geboren.

Schitterende wijwaterkwast voor renaissanceschilders.

Ik wacht nog even met juichen.

Want: klein probleempje. Patrick Lefevere wil iedereen zien winnen, behalve Gilbert.

Die rancune is Boonen tijdig ingemetseld.

Hugo Camps