An Goovaerts is chef Binnenland van De Morgen.

Ik kijk ze allebei eens streng aan. Zozo, jullie zijn dus de reden waarom mijn carrière gedoemd is te mislukken. De redenen waarom mijn baas mij niet serieus neemt en ik elke uitdagende promotie zal mislopen. Het ligt niet aan mij. Het is hun schuld. Zij zitten nietsvermoedend aan de ontbijttafel terwijl de krantenkop ongenadig is: 'Kind nekt carrière moeder.' Een straffe conclusie gebaseerd op onderzoek naar werkende vrouwen en dus ook werkende moeders. Ik kijk nog eens naar mijn kinderen. Fuck, ze zijn met twee. Ik ben dus zeker fin de carrière.

Is dit nu echt de boodschap die we anno 2012 aan jonge ambitieuze meiden willen geven? Kies maar: kind of carrière. Onzin. Niet dat het gemakkelijk is. Vele mannelijke bazen, ook dertigers en veertigers, weigeren te geloven dat een vrouw werk en gezin kan combineren. Ga op sollicitatiegesprek en binnen het half uur moet je op tafel gooien hoeveel van je eitjes je zal uitbroeden tot een kind. Liefst met indicatie van datum van conceptie en bevalling. Zelden volgt de vraag hoe je gezin en carrière zal combineren. Alsof er de facto wordt van uitgegaan dat dit onmogelijk is.

Ook het cliché dat het vaak aan de vrouwen zelf ligt dat ze het niet ver schoppen op de hiërarchische ladder klopt. Combineer maar eens twaalf uur werken op kantoor met slapeloze nachten waarin tot vervelens toe ondergekotste lakens moeten ververst worden.

Vele vrouwen kunnen en willen het schuldgevoel niet relativeren dat hen door kinderen of familie wordt aangesmeerd. Het is dan ook simpelweg hartverscheurend als je huilende kleuter staat te roepen dat mama niet tof is omdat ze weer moet gaan werken. De combinatie werk en gezin moet niet geromantiseerd worden zoals sommige 'rolmodellen' of politici doen.

Vandaag is het bon ton dat beleidsmakers vrouwen en moeders aanmoedigen om fulltime te gaan werken. Alsof het een fluitje van een cent is. Terwijl het fysisch en psychisch verdomd hard is. En dan negeren we nog feestelijk alle problemen waarmee alleenstaande moeders kampen.

Gemakkelijk is het dus nog steeds niet. Maar niet onmogelijk. Meestal zelfs heel leuk. Genoeg vrouwen slagen erin op te boksen tegen hun bekrompen bazen. Bovendien, wat is een carrière? Ben je enkel een geslaagde carrièrevrouw als je leiding geeft over honderden personen? Wat dan met al die moeders die succesvol een eigen zaak uitbaten of samen met hun man een familiebedrijf uit de grond stampen? Of met die vrouwen die deeltijds werken maar wel het verschil maken met hun talent? Vraag maar eens aan vrouwelijke auteurs, acteurs, ontwerpers of zelfs wetenschappers wat zij van hun carrière vinden. Geslaagd, zal u vaak horen. Zoals het feit dat ze gelukkig zijn. Misschien zelfs gelukkiger dan het mannelijke directielid dat zijn leven slijt op kantoor en het leven van zijn kinderen via verhalen van vrouwlief moet volgen. De kans is groot, maar wie doet daar onderzoek naar?

Kinderen nekken geen carrière. Dat doen inflexibele werkuren, conservatieve denkpatronen, moeilijke schooluren, te dure crèches, te dure poetsvrouwen en te lage lonen. En studies met als conclusie: 'Kind nekt carrière moeder.'

Ik kus de kinderen en ga het weekend werken.