Met honderden stonden ze in Ans aan te schuiven voor het condoleanceregister van Michel Daerden. Vooral het milieu des manuels was present. Hartverscheurende liefde voor een politicus - alledaags is het niet meer. Ook de relatie burger-politiek is gefragmentariseerd. Het totaal- huwelijk van de verzuiling bestaat niet meer.

Er wordt nu smalend gedaan over cliëntelisme in de politiek. Oude tijden, zegt men. Ik durf er geen kind op te verwedden. Zeker in gemeentepolitiek is persoonsgebonden service nog steeds een way of life. Afgezien van aberraties is er weinig mis met relatieprivileges op menselijke maat.

Zie ons.

Waarom zou een politicus niet geliefd mogen zijn?

Papa was controversieel, zeker niet academisch in handel en wandel. Maar de stoet rouwenden in Ans stond daar voor een mens, niet voor een minister.

Ook als postume dankzegging.

De politiek is voor veel burgers te afstandelijk en te technocratisch geworden - ze zien er hun eigen bloedvaten niet meer in terug.

Nou, Michel Daerden wist wel raad met bloed en tranen. Volkse icoon van Kleinarbeit.

Dan sterf je niet zo alleen.

In de dood vallen morele oordelen weg. En dus kan ik ongeremd meevoelen met de verweesde inwoners van Ans. En met zijn pluchen hondje op de kist ter nagedachtenis van Victor.

Hugo Camps